Waar is dat uitvak?

Woensdag scoorde Jozy Altidore de 0-3 voor AZ in de Arena. Daarna juichte hij, zoals je hoort te doen na een doelpunt. Snel ging hij op zoek naar zijn eigen supporters. In de Arena moet je dan even zoeken, want de uitsupporters zijn ergens op de tweede ring weggedrukt. Dus stond hij een beetje vanaf het veld naar een vak te juichen dat dertig meter hoger zat en omringd was met glazen wanden. Altidore moest hele goede ogen hebben wilde hij de supporters ook echt zien. Dan is de charme van het juichen richting je eigen supporters al weg. Na de wedstrijd stonden alle spelers van AZ te springen onder het uitvak. Handjes de lucht in en springen. De supporters in het uitvak hadden ook de handjes in de lucht en juichten ook. Echt visueel contact ontbrak.

Tegenwoordig word je als uitsupporters ergens in een vak verstopt op de tweede ring in een stadion. Feyenoord heeft een nieuw uitvak op de tweede ring. Bij FC Twente zijn de uitsupporters ook veilig een verdieping verhuisd. In Groningen hebben ze ook een aardige vissenkom ontwikkeld, om over NAC maar helemaal niet te spreken. Bij PSV hebben ze ook een donker hoekje gereserveerd voor de uitsupporters. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Uitzonderingen zijn uitvakken in Utrecht en Waalwijk, waar nog geen glazen wanden voor zijn gebouwd.

‘Vroeger’ kon je de uitsupporters nog gewoon zien als je televisie keek. Nu zijn ze verstopt. Als een club een doelpunt scoort is de kans klein dat je nog supporters ziet juichen. Spelers weten daardoor vaak ook niet waar ze met hun blijdschap heen moeten. Een doelpunt wil je delen met je supporters. Nu gaan spelers maar raar juichen met elkaar of ze vieren het ingetogen. Een Wilfred Bony maakt het zelfs nog erger, die juicht gewoon helemaal niet meer na een treffer.

Jaren geleden waren de uitvakken op Monnikenhuize, het Oosterparkstadion, de Adelaarshorst, en de Meer juist mooi om naar te kijken na een doelpunt. Wild springende supporters, die richting de hekken renden of er al in hingen. Ook bij Twente en bij NAC was het in de eerste fase in het nieuwe stadion nog mooi wegkijken na doelpunten. Spelers renden dan richting uitvak en de spelers met een beetje gevoel voor supporterscultuur klommen ook gewoon in het hek. Vuistje omhoog enzo, mooi!

Nee, voor juichbeelden van supporters hoef je tegenwoordig de televisie niet meer aan te zetten en dat verrekte zonde. Als iemand nog tips heeft voor stadions in de buurt waar nog wel lekker gejuicht wordt: we houden ons aanbevolen.

Millwall beats racism

Bij het Engelse Millwall zijn ze er klaar mee. In een documentaire kortgeleden kwam een supporter in beeld die zich nogal racistisch gedroeg richting een speler van tegenstander Leeds United. De supporter moest voorkomen en kreeg 500 euro boete en vijf jaar stadionverbod. Millwall zelf vond die straf nogal magertjes. De club gaf de desbetreffende supporter een levenslang stadionverbod. Hieronder is het filmpje te zien en als je deze man aan het werk ziet is het stadionverbod niet meer dan logisch…

De vriendin van Marcel Brands

Ze had een paraplu op terwijl ze in de rij stond voor de ingang van het Maasgebouw voor De Kuip. Er dromden supporters samen om naar binnen te gaan. Ze kwamen vanaf drie kanten waardoor er een opstopping ontstond. Maar er was dus een iemand met een paraplu. Zo’n goedkope van de Kruidvat. Vijf euro denk ik. Heel handig als je even een kort stukje buiten moet lopen in de regen. Alleen bij een beetje wind wordt het lastiger. Dan wappert de paraplu alle kanten op. Dan merk je ook waarom de paraplu maar vijf euro kost. Bij de metalen eindjes laat de paraplu dan vaak los. Mocht je willen, kan je hier voorbijgangers goed mee verwonden. De houdbaarheidsdatum is kort.

Ze is de vriendin van Marcel Brands, de technisch directeur van PSV. Ze gingen samen naar De Kuip zondagochtend om naar Feyenoord-PSV te kijken. Marcel liep voorop. Hij had de kaartjes in zijn hand. Zijn vrouw had wat moeite om hem te volgen. Ze was druk met haar paraplu. Het sneeuwde mot. Eigenlijk had het niets om het lijf, die sneeuw. Maar mevrouw Brands was bang dat haar kapsel nat werd. Even had ze haar paraplu verkeerd in de hand en kon iedereen zien dat ze heel lang druk was geweest met haar blonde kapsel. Je rook de haarlak nog net niet. Onderweg naar de deur, waar iedereen naar binnen moest, had ze de paraplu precies op hoofdhoogte. Een aantal omstanders werden geconfronteerd met de punten van haar paraplu tegen hun hoofd aan. Daarom reageerde iemand weer geïrriteerd. Anderen keken in haar richting en schudden hun hoofd. Logisch, want waarom moet je een paraplu ophouden in een drukke rij? Mevrouw Brands zelf reageerde niet. Pas vijftig centimeter voor de ingang vouwde ze haar paraplu naar binnen. Ze had het overleefd. Of anders gezegd haar kapsel had het overleefd. Andere mensen om haar heen trok ze niets van aan. Marcel Brands keek nog een keer om. Ik dacht dat ik in zijn gezicht ook ergernis zag.

Waarschijnlijk hadden Marcel en zijn vrouw goede plaatsen in het stadion, maar je hoopt op zulke momenten dat mevrouw Brands getrakteerd wordt op een enorme plens water of een lawine met sneeuw. Het was zomaar een klein ergernisje bij verder een prima ochtend/middag

De Kuip moet blijven

image

Al een aantal maanden is er de discussie of De Kuip in Rotterdam moet verdwijnen en plaats moet maken voor een nieuw hypermodern stadion.
Een bezoekje aan De Kuip vanmiddag onderstreepje onze mening maar weer eens. Natuurlijk moet De Kuip blijven.
Feyenoord hoort in De Kuip. Dat liet de wedstrijd tegen PSV zien. Gepassioneerde supporters lieten het stadion weer schudden op haar grondvesten, zoals dat alleen maar kan in Rotterdam

image

mooi plaatje: drie generaties support

Champions League

Vorige week speelden Real Madrid en Manchester United tegen elkaar in het kolossale Estadio Santiago Bernabéu in Madrid. Een dikke tachtigduizend toeschouwers keken in het stadion naar deze topwedstrijd, want zo mocht je dit affiche wel noemen. Ik vond het dé topwedstrijd van dit seizoen tot dusver. Ook de derby ergens eind 2012 in Deventer viel hierbij in het niets. Grote namen als Ronaldo, Van Persie, Özil, Khedira, Rooney, Ferdinand en Di Maria stonden op het veld. En het was ook nog eens een fenomenale wedstrijd om naar te kijken. Er waren kansen voor beide doelen en elke ploeg streed voor elke meter. Het woord handrem was niet van toepassing. Alles ging op het scherpst van de sneden. Het was zo’n wedstrijd waarbij je cola en chips in de buurt had en dat je baalde dat je een glas of een schaaltje moest bijvullen, omdat je dan misschien ook maar iets van de wedstrijd moest missen. De 1-1 kon ik mee leven.

Als ik naar een wedstrijd als deze kijk, denk ik weleens hoe spelers van Go Ahead Eagles zouden acteren tijdens zo’n wedstrijd. Ze kennen natuurlijk al de druk in de Adelaarshorst, waar elk fout balcontact gezien wordt en waarna je ook meteen afgemaakt wordt. Toch denk ik dat in Bernabéu de druk nog iets hoger ligt. Vermoedelijk komen alle elf spelers van Go Ahead Eagles met knikkende knieën het veld op en kijken angstig naar hun ouders en vriendin die op hun beurt op de tribunes kwijlend om zich heen kijken. Dit is iets andere koek dan Vak-2 op de hoofdtribune. Daarna volgt het ritueel van handjes schudden. Mijn vermoeden is dat de spelers van clubs als Real Madrid of Manchester United net iets stevigere handen geven en daardoor al met 3-0 voor staan. Spelers van Go Ahead Eagles staan met open mond hun sterren aan te gapen, die ze eigenlijk alleen maar aan kunnen op de Playstation. Sommige spelers willen hun helden zelfs kussen vrees ik.
En dan zo’n wedstrijd. De storm de eerste minuten is al te veel van het goede voor de fragiele Deventer spelers. Een Freek Heerkens wordt al meteen omver gelopen door een type Benzema en Khalid Karami denkt dat hij Ronaldo wel even uit kan spelen, waarna hij al voor dat hij de bal aangenomen heeft al in de achtervolging kan. Nick Marsman schiet gewoon alle ballen de tribune in, omdat hij al wel doorheeft dat we op het veld het doel van de tegenstander toch niet eens halen. Jarchinio Antonia vraagt na drie minuten al om een wissel, omdat er teveel lawaai van de tribunes komt. Marnix Kolder blijft nuchter voorin staan negentig minuten wachtend op een bal in zijn richting. Xander Houtkoop maakt foto’s van de tribunes met zijn meegesmokkelde telefoon. Uiteraard staat trainer Erik Ten Hag langs de lijn te coachen alsof hij denkt dat zijn ploeg als ze gewoon 4-3-3 blijven spelen en van achteruit opbouwen er vanzelf een kans komt.

Misschien is het ook maar beter dat Go Ahead Eagles tegen clubs als Helmond Sport speelt. Er zal best druk zijn vanaf de tribunes en Helmond Sport zal proberen hier te winnen, met spelers als Kazlaukas, Grabovac en Güvenc, maar de Deventer spelers hoeven niet onder de indruk te zijn. Zo gevaarlijk is de Adelaarshorst niet en zo hoog is het niveau in de Eerste Divisie niet. Go Ahead Eagles is als de kleine teen van Real Madrid en Manchester United. Voor ons zijn de play-offs al Champions League.

(Deze column versheen in Matchday, het officiele programmakrantje van Go Ahead Eagles)

Net niet in de rij met Klaas-Jan

Zo vaak kom je grote voetballers niet tegen op straat. Dus dan je opeens scherp. Ik zag hem lopen in een parkeergarage in Amsterdam, een hele kleine, ergens in de buurt van het Leidseplein. Hij had zijn grote bolide ergens tussen gekregen. Op zich al heel knap in die garage. Zijn vriendin stapte als eerste uit. Klaas-Jan volgde trouw. Ik zei tegen mijn maatje dat hij ook naar Sick Of It All in de Melkweg ging en moest er zelf om lachen. Dat zou wel heel vreemd zijn. Gaat de spits van het Nederlands Elftal naar Sick Of It All? Even een uurtje luisteren naar onvervalste New York Hardcore.

We liepen richting de Melkweg, de zaal waar Sick Of It All optrad en sloten achteraan in de rij. Er waren twee deuren voor twee zalen. Eentje moesten wij naar binnen en daarvoor stond een rij. De andere deur was vrij toegankelijk. Dat concert was vast niet aantrekkelijk.

En toen kwam Klaas-Jan er weer aanlopen, hand in hand met zijn vriendin. Hij liep richting onze rij, de rij voor Sick Of It All. Het zal toch niet? Met een slimme loopactie liep hij echter langs de rij richting de open deur voor de andere zaal. Hij liet zijn kaartje scannen en liep naar binnen. Klaas-Jan ging gewoon naar een concert in de Melkweg. De spits van het Nederlands Elftal. Waar hij heen ging? Gewoon, naar Jovink en de Voederbietels.