Van der Sloot: wereldspeler in de marge

Het oogde niet zoals het hoorde. Een tikkeltje houterig en dan ben ik nog mild. En dan leek het ook nog dat hij meerdere blaren op beide voeten had. Met andere woorden: hij liep er niet heel florissant bij. Maar toch was het wel weer te zien. Die klasse in zijn linkerbeen. Marcel van der Sloot is voor mij een speler waarvoor je naar het stadion komt. Een linkspoot zoals er maar weinig zijn in Nederland.

De tijd dat de langharige Van der Sloot een grote stempel drukte op wedstrijden in de eerste divisie is voorbij, maar nog steeds loopt hij altijd tussen de linies op zoek naar ruimte voor zijn kenmerkende passjes. Kort of lang, het maakte Van der Sloot niet uit. Er was zelfs een tijd dat hij een neusje voor het doel had en dan per seizoen tien keer scoorde. Een nummer tien om van te dromen, maar echt doorbreken zat er nooit in voor hem. Misschien was hij daar ook wel te veel liefhebber voor. Van der Sloot bleek gemaakt voor de eerste divisie. RBC, Top Oss en Dordrecht. Daar gebeurde het.

Maandagavond liep hij met korte pasjes moeilijk over het veld. Hij leek fysiek op. Toch was hij weer bij gevaarlijke momenten betrokken als zijn clubje Top Oss aanviel. Zoveel klasse heeft hij dan nog wel. Hij stuurde zijn elftal wanneer hij kon. Liet anderen voor hem lopen. Dat kunnen alleen echte wereldspelers, ook al is het in dit geval in de marge.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s