Voetbalsupporters altijd al modieus geweest

De kleine Bart de Graaff was eind jaren negentig een bevlogen sponsor van NEC. Dat leverde mooie televisie op bij het pas begonnen BNN. Hij zorgde er onder andere voor dat de supporters van NEC een metamorfose krijgen. Kijk en glimlach!

Advertenties

Mooi weer voetballers

Voor het gemak ga ik er even vanuit dat de temperatuur vanavond een beetje normaal is. Handschoenen en mutsen moeten we thuis kunnen laten, als de voorspellingen kloppen op moment van schrijven. Maar een aantal dagen vooruit voorspellen is moeilijker dan wij denken. Zo vaak gaan onze weermannen de mist in. Ik wil graag mooi weer, anders slaat deze column helemaal nergens op en verschijnt het een paar weken te vroeg. Maar ik ga van het positieve uit.

Het is een prachtig fenomeen: ‘mooi weer voetballers’. Iedereen kent ze wel. Die spelers die aan het begin van het seizoen de pannen van het dak spelen als de velden mooi groen zijn, zonder te veel polletjes. De temperatuur is dan tegen de twintig graden en niemand draagt lange mouwen. Sommigen hebben op een gegeven moment zelfs zweetpareltjes op hun voorhoofd. Dat zie je anders nooit. Shirt, broekje en kousen hoeven na de wedstrijd ook niet in de was, omdat een val op de grond geen vlekken oplevert. Passes komen altijd aan, omdat je de bal zo lekker kan raken op dat vlakke veld. De schoen net iets onder de bal en dan gaat die bal eigenlijk vanzelf in de goede richting. Of het een medespeler of het doel van de tegenstander is, maakt niets uit. Na de wedstrijd blijven ze nog even hangen op het veld, genietend van het zonnetje. Douchen kan altijd nog. Een beetje napraten met wat toeschouwers over de wedstrijd en uiteraard ook over wat komen gaat die avond. Als de eerste medespelers al in de kantine staan stappen zij een keer richting kleedkamer. Dat de kleedkamer nog aangetrokken moet worden met zo’n smerige trekker maakt niet uit. Het is mooi weer en dat stemt vrolijk. Dan zit iedereen altijd lekker in zijn vel. Aan het einde van het seizoen geldt hetzelfde verhaal.

Als je naar de prestaties van Go Ahead Eagles kijkt zou het zomaar kunnen dat wij over een groot aantal ‘mooi weer voetballers’ beschikken. Vooral in het begin van het seizoen speelden onze jongens een aantal keer erg goed. De temperatuur was toen nog ruim boven nul, of eigenlijk ruim boven de tien graden. Geen weer om lekker te blijven hangen na het laatste fluitsignaal, maar wel een prima voetbaltemperatuur. Toen de temperatuur alsmaar lager kwam te liggen, was dat ook te merken in het spel. Momenteel heb ik wel een vermoeden wie er bij ons de ‘mooi weer voetballers ‘ zijn. Zo is er een speler die zich helemaal in zijn shirt probeert te verstoppen als de temperatuur onder het vriespunt komt. En op het middenveld staat een speler die juist te veel wil doen om warm te worden. Ook voor hem zal een hogere temperatuur wel helpen.

Het is denk ik de algemene flow die je krijgt als spelersgroep als de temperatuur weer stijgt. Dat hebben alle clubs, maar aangezien wij voetballend beter zijn dan de rest zal dat vooral bij ons tot uiting komen. Wij hebben veelal jonge spelers en die haten kou. Kijk maar eens om je heen op straat. De jongeren zijn tot op het bot ingepakt tegenwoordig. Als je bijvoorbeeld in Engeland bent zie je jongens van die leeftijd in simpele truitjes zonder te veel poespas over straat lopen. En we weten allemaal hoe hard ze bikkelen in het Engelse voetbal. Dat kan geen toeval zijn.

Dus stel wij komen nu nog in de ‘mooi weer flow’, dan zouden er mooie dingen kunnen gebeuren dit seizoen. Vanavond bijvoorbeeld tegen Sparta. Echt zo’n wedstrijd waarvoor je naar het stadion komt. Twee clubs die tot de verbeelding spreken. Liefhebbers zullen zeggen dat beide clubs in de eredivisie horen. Wij weten beter. Maar we moeten ons ergens aan vastklampen. Daarom gooi ik nu maar in de groep dat we over ‘mooi weer voetballers’ beschikken. Dan kan het zomaar nog een mooi slot van de competitie worden.

Deze column verschijnt deze week in Matchday, het programmakrantje van Go Ahead Eagles. Helaas bleek de weersvoorspelling niet helemaal uit te komen

Rafael eindelijk verstandig

Over aandacht heeft Rafael van de Vaart niet te klagen. Elke week komt er minimaal wel een keer wat nieuws over hem naar buiten. Vaak kan hij daar zelf weinig aan doen, maar komt het door zijn ex. De welbekende Sylvie is de belangrijkste oorzaak van de nieuwsexplosie rondom Rafael. De Duitse krant Bild is dan de beste bron. De boulevardkrant heeft blijkbaar iemand dichtbij de twee, want er hoeft maar iemand een natte scheet te laten en het staat in de krant. Vandaag was er ook weer extreem nieuws. Rafael heeft namelijk de naam van Sylvie van zijn schoenen afgehaald. Zo zien we het graag. Vooruitkijken Rafael. Als zij je stoort tijdens je slaapje snapt ze er niks van. Dat is de druppel. Dat snappen we maar al te goed. Er zijn grenzen. Scheiden was de beste optie.

Elke keer als er nieuws is over de twee komt hun zogenaamde management om de hoek. Dat klinkt eng. De scheiding werd ook bekend gemaakt door het management. Wie het management is, is niet bekend, maar dat het directe lijnen heeft met Bild is overduidelijk. Bild wist meteen te melden dat Rafael Sylvie geslagen zou hebben op oudejaarsavond, toen zij weer eens irritant was. Rafael ontkende het deze week bij Johan Derksen die voor het gemak even een roddelrubriekje inpaste in zijn eigen praatprogramma.

Feit is dat die hele relatie met Sylvie de carrière van Rafael redelijk heeft verpest. Rafael is gewoon een levensgenieter die lekker wil ballen. Dat heeft hij meerdere malen verteld. Wat je dan met zo’n mediageile meid moet is de grote vraag. Zij werd met de jaren alsmaar dunner, dus lekker was ze ook al niet meer, met haar skelethoofd. Volgens de echte roddelaars krijgt ze ook nog eens tien miljoen na de scheiding. Tien miljoen!!!  Terwijl ze zelf ook genoeg centen heeft verdiend met al haar leukdoenerij snabbels in het Duits en straks vast gaat cashen met enge foto’s in de Playboy.

Meiden als Sylvie zijn de verziekers van onze sterren van een gouden voetballichting. Laten we over de vrouw van Wesley maar niks zeggen. Of die doos van Heitinga. Al die meiden trekken elkaar mee in hebzucht en geld. Elkaar aftroeven, zoveel mogelijk. En die spelers maar betalen. Dom, dom, dom, maar het is de schuld van de vrouwen. Simpel.

Maar Rafael is dus eindelijk op het goede pad. Sylvie staat niet meer op zijn dure voetbalschoenen. Dat was toch belangrijk nieuws. Gisteren kwam in de media dat beiden een nogal financiële domper te verwerken krijgen door de problemen op Cyprus. Het management ontkende dat vandaag gelukkig voor de twee. Wij zijn benieuwd naar het volgende nieuws. Wij verwachten wel wat beters dan het nieuws dat Rafael zijn haar nat heeft nadat hij bij Sylvie binnen is geweest. Eigenlijk hopen we dat Rafael een normale meid vindt. Gewoon een leuk ding, zonder te veel poespas, zodat Rafael zijn ding kan doen. Namelijk zichzelf opladen voor het WK in Brazilië. Want het WK, dat is pas écht belangrijk.

Jonge Rode Duivels op de ‘Speler X’ tour

Michy Batshuayi (19 jaar) en Ibrahima Cissé (ook 19 jaar) verveelden zich stierlijk afgelopen zondag op hun hotelkamer. Ze zochten naar een manier om zich goed voor te bereiden op de kwalificatiewedstrijd tegen Jong Tsjechië. De twee Belgische talenten belden daarom maar een paar callgirls om hun te vergezellen. De precieze details ontbreken, maar het komt er op neer dat hun trainer Johan Walem erachter kwam. Hij had geen zin om de twee talenten van Standard Luik te vergezellen, maar in plaats van daarvan stuurde hij ze keihard naar huis. De twee kunnen nu gewoon thuis dezelfde callgirls bestellen, want ze zullen niet spelen.

Dit opvallende nieuws komt precies op het goede moment voor de schrijver van het boek ‘Speler X’‘. In dit net verschenen boek staat namelijk het verhaal van een voetballer die in Engeland speelt en daar van alles uithaalt. Het gebruikmaken van een hoer is daarin de hoofdmoot. Volgens de beschrijving is het een boek gebaseerd op waargebeurde feiten. Wij vonden het meer een kruising tussen de boeken van Andy van der Meyde en Zlatan Ibrahimovic en dat in een romanvorm gegoten. Het verhaal is best aardig en het slot verrassend, alleen lijkt het iets te ver gezocht allemaal. Een trainer die op trainingskamp elke dag een nieuw stel lekkere schaars geklede wijven bij het zwembad zet voor de teambuilding klinkt bijvoorbeeld ietwat ongeloofwaardig.

De liefhebber van een lekker sensatieverhaal zal dit echter een worst wezen. Zij kunnen dit boek dan ook blind kopen. Het is te koop via de bekende boekhandels.

Nooit meer De Langeleegte

Het is definitief. SC Veendam is failliet verklaard. Vanochtend om 11.15 uur was het zo ver. Over het lopende seizoen is een tekort van zeven ton (op een begroting van 2,1 miljoen) en ook voor volgend seizoen is er al een tekort van vier ton berekend. Er is nog wel gezocht naar investeerders, maar die werden er niet gevonden. Officieel heeft de club nog acht dagen om in beroep te gaan, maar de kans dat dat gebeurt lijkt zeer klein. Het is de derde keer in vier seizoenen dat Veendam kampt met geldproblemen.

Met dit faillissement komt er einde aan het bestaan van een zeer oude club. Al in 1894 werd de club opgericht onder de naam ‘Look Out’. Uitkijken hoefde niemand echt, want grote successen werden er nooit gehaald. Veendam voetbalde vooral in de marge van de eerste divisie. De club heeft zich voor het gemak zelf maar een cultstatus aangepraat, waardoor Veendam eventueel speciaal zou worden. Ook dat heeft niet geholpen om de club te helpen. Meerdere reddingsacties mochten niet baten.

Voor de echte voetballiefhebbers betekent dat dus dat zij nooit meer naar de Langeleegte hoeven voor een uitwedstrijd. Ik kan mezelf als een ervaringsdeskundige bestempelen. Meer dan tien keer maakte ik de reis naar Veendam. Eerlijk gezegd is er mij weinig bijgebleven van die bezoekjes. De stewards in het uitvak waren vriendelijk en de ballen gehakt geen toppers. Het uitvak was ook geen superplek in het stadion, al kon je er wel in de hekken klimmen, om er daarna weer uitgetrokken te worden door je eigen stewards. Het kan ook aan mijn eigen club hebben gelegen dat het in Veendam nooit memorabel was, want winnen deden we er niet vaak. Ik ben er dan ook niet ziek van dat Veendam failliet is. Scheelt weer een kuteind rijden.

Voor de supporters van Veendam zelf is het uiteraard een hel. Je eigen club verliezen is niet niks. Je hobby valt weg. Die vaste prik op vrijdagavond. Hoe deze nu in te vullen? Zeg het maar. Sterkte gewenst!

Net Niet

Voorgelezen tijdens ‘De avond van het korte verhaal’ in de Deventer Schouwburg, tijdens de boekenweek met het thema ‘Gouden Tijden, Zwarte Bladzijden’.

Tilburg, 16 mei 2010. Go Ahead Eagles speelt de belangrijkste wedstrijd in jaren. Sinds 1996 spelen we een niveau te laag, maar nu kan er gepromoveerd worden naar de eredivisie. Het staat 1-0 voor Willem 2. Een gelijkspel is genoeg. Tegen het einde van de wedstrijd lijkt Willem 2 moe te zijn en Go Ahead Eagles komt er vaker doorheen. Drie minuten voor tijd heeft Jules Reimerink de gelijkmaker op de voet. Reimerink wordt vrijgespeeld in de ‘zestien’ van de tegenstander en kan vrij op doel schieten. Hij kan de hoek zelfs nog uitkiezen, maar de bal gaat uiteindelijk over het doel. In het uitvak gaan veel handen naar het hoofd. Dit doelpunt had promotie kunnen betekenen. ‘Dit was de kans,’ hoor ik om me heen. Ik kan het zelf niet geloven. Hoe kon hij deze bal missen? Reimerink had ons na veertien jaar frustratie weer terug kunnen schieten naar de eredivisie.

Er wordt ‘Eagles till I die’ gezongen door bijna alle zeshonderd supporters in het uitvak, terwijl de spelers het publiek komen bedanken. Ik probeer mee te zingen, maar het lukt niet. Wat een domper. Ik had zo gerekend op promotie en dan dit. Na de verlenging van twee keer een kwartier staat er 3-0 op het scorebord en dat betekent dat Go Ahead Eagles volgend seizoen weer in de eerste divisie speelt. 2009-2010 was een prachtig seizoen, waarin we zelfs een tijdje bovenaan stonden. We verrasten eredivisieclubs in de bekercompetitie en heel Deventer leek weer voor Go Ahead Eagles te zijn. Maar de eerstvolgende wedstrijd is gewoon uit bij Veendam.

Deventer, 27 oktober 2011. Go Ahead Eagles speelt in een uitverkochte Adelaarshorst tegen Feyenoord. Een alles of niks offensief van de Rotterdammers levert alleen nog een gevaarlijk afstandschot op. Vanaf Vak-13 zien we de bal er bijna invliegen. De bal vliegt echter traag langs de, voor ons, goede kant van de paal. Iedereen haalt opgelucht adem om daarna weer uit volle borst onze jongens aan te moedigen. Dat hoeft niet lang meer, want de scheidsrechter fluit af. Er wordt minutenlang gejuicht. De B-side ziet er fantastisch uit op deze feestende manier. Bij ons op het vak worden er volop high fives gegeven of dingen die daar op lijken. Iemand wil twee ererondes van de spelers. Iemand anders heeft zijn trui uitgedaan en zwaait ermee in de lucht. Anderen zitten voor het vak op een hek. Dit is een van de mooiste momenten ooit die ik heb meegemaakt in de Adelaarshorst. Het grote Feyenoord is met 2-1 opzij gezet en uit de beker geknikkerd. Mooier kan niet. Ik moet er van slikken.

Deventer, 22 maart 2013. Het is dit seizoen wederom pieken en dalen. Eigenlijk is dat elk seizoen zo. Het is het euvel wat past bij Go Ahead Eagles. Net niet is ook een veelgehoorde term in Deventer. Mannen werd er overtuigend gewonnen van Excelsior, maar vorige week verloren we nog in het triestige Emmen. Het lijkt erop dat het nooit anders zal worden. Jarenlang hetzelfde liedje. Al zeventien jaar bivakkeren we inmiddels met onze club in de eerste divisie. Uitjes naar Veendam, Velsen, Volendam en Emmen moeten we het mee doen. Met de ogen dicht rijden de supporters naar Sittard, Helmond, Leeuwarden en Dordrecht, terwijl ze naar grote clubs als PSV, Ajax, FC Twente en Feyenoord willen. Wanneer dat een keer zal gebeuren is de vraag. Volgend seizoen komt er een nieuwe voorzitter, een frisse wind. De supporters halen daar weer een sprankje hoop uit. Dit seizoen halen we waarschijnlijk de play-offs en dan vliegen we er na twee wedstrijden weer uit. Net Niet. Die term kennen we hier in Deventer inmiddels maar al te goed.