Terug bij VC Vlissingen

Je zou het bijna vergeten, maar begin jaren negentig was er twee jaar lang betaald voetbal in Zeeland. In Vlissingen waren ze ambitieus na een paar bekerstunts als amateurclub. Een jaar als VC Vlissingen en het jaar erop als VCV Zeeland. Echt succesvol waren ze niet. Twee keer een twintigste plek moesten de supporters het mee doen. Daarna kwamen er financiële problemen en de Knvb gaf de club geen licentie meer.
Een fotograaf die graag kiekjes maakt van ‘overleden’ clubs kwam terug met een viertal mooie foto’s uit Zeeland. De volksbuurtachtig lijkende buurt belooft veel. Helaas staat VC Vlissingen niet op onze cv bij bezochte uitwedstrijden. Je kunt niet alles hebben. Voor meer foto’s kijk hier!

Huizen zien er goed uit

Huizen zien er goed uit

Lichtmast #2013

Lichtmast #2013

Mooie skyline

Mooie skyline

En de enige tribune van VC Vlissingen

En de enige tribune van VC Vlissingen

Het drama van Brentford

Het had zo’n mooie dag kunnen worden in Londen. Een overwinning was genoeg voor Brentford FC. Daarvoor moest het wel winnen van Doncaster Rovers, ook geen misselijke ploeg, want zij stonden tweede. Griffin Park was al vanaf het begin van de week uitverkocht en iedereen was klaar voor een promotiefeest. Tot vier minuten in blessuretijd bleef het 0-0 en toen kreeg Brentford een dubieuze penalty. Iedereen hield de adem in. Als deze penalty gescoord zou worden was de promotie binnen voor Brentford. De bal eindigde echter op de lat en stuiterde weer terug in het veld….
Doncaster counterde daarna keihard en scoorde de verlossende 0-1, waardoor zij opeens kampioen werden in League One, omdat Bournemouth niet kon winnen bij Tranmere. Een ongelooflijk einde van de middag. Kijk hieronder voor de knotsgekke beelden:

Vergeten voetballer: Charlie Barr

Je hebt keepers en je hebt keepers. Charlie Barr is een geval apart. Barr is een van de beste stripkeepers ooit. De handelaar in oud ijzer stond ergens in de jaren tachtig toevallig te kijken bij een training van Darbury Rangers. Hij gaf de toenmalige keeper wat tips en die was daardoor nogal gekrenkt. ‘Ga zelf maar in het doel staan opschepper’ kreeg Barr naar zich toegeroepen. Barr trok zijn werkschoenen uit en liet zien hoe het moest. Vanaf die dag was Barr de vaste keeper van Darbury Rangers en was hij heer en meester in de zestien. Barr keepte zonder keeperhandschoenen en zonder sokken in de schoenen. Dit laatste omdat zijn tenen ruimte nodig hadden. Uiteindelijk verdiende hij een toptransfer naar het grote FC United. Wie kent deze Engelse held nog?

De eerste dag van Charlie Barr bij Darbury Rangers

De eerste dag van Charlie Barr bij Darbury Rangers

Schoenen uit en gaan!

Schoenen uit en gaan!

Het Engelse voetbaltijdschrift voor de jeugd in de jaren tachtig en negentig

Het Engelse voetbaltijdschrift voor de jeugd in de jaren tachtig en negentig

Gelredome rockt!

Wat nou sfeerloze bak dat Gelredome? Onzin. Ok, op wedstrijddagen wil het weleens rustig zijn, maar we hebben een avondje gevonden dat het wel los ging. Vier woorden: Rage Against The Machine. Hot in de jaren negentig en 2010 zakken aan het vullen met een reunietour. En ze deden Arnhem aan. Geen 4-3-3 of gelul over Merab Jordania, maar lekkere muziek. Zet de speakers maar wat harder met deze Bombtrack!

Trainer Ojers nog voor eerste training afgeserveerd

In Noord Holland en Flevoland is Ton Ojers een bekend figuur. De man met een heerlijk kapsel leidde een aantal amateurclubs in die regio en werd bekend als analyticus bij TV Noord Holland, waar hij zijn ongezouten mening gaf in het wekelijkse sportprogramma. Deze week kwam hij weer in het nieuws. Hij moest SV Lelystad in de tweede klasse zien te houden en dus behoeden van degradatie. Het bestuur polste hem en Ojers had wel oren naar dit klusje. Vier trainingen en twee wedstrijden had hij in gedachten. Helemaal gratis.

Dinsdag verscheen Ojers op zijn eerste training, maar dat liep allemaal iets anders dan verwacht. De spelers van SV Lelystad hadden namelijk helemaal geen zin in Ojers. Zij wilden hun assistent trainer Aziz Doufikar voor de groep hebben. Ojers wilden ze wel als adviseur, maar daar had hij zelf geen zin in. TV Flevoland was bij deze opvallende avond en liet een tijdje de camera meelopen en had zelfs al een microfoontje op Ojers gemonteerd. SV Lelystad schijnt ‘nichtenvoetbal’ te spelen en het lijkt het op niveau van G-voetbal volgens de beoogde trainer. Of dat echt zo is zullen we zien zaterdag tegen Unicum, een andere club uit Lelystad. Maar kijk vooral de reportage van TV Flevoland!

Robben en het balletje op zijn neus

Arjen Robben speelde dinsdagavond tegen Barcelona weer ouderwets goed. Hij was extreem gevaarlijk met de bal aan zijn voet geplakt. Hij draaide zijn tegenstander helemaal dol en beloonde zijn goede spel ook nog eens met een prachtig dribbeldoelpunt. Niks mis mee. Maar het hoogtepunt van de avond was toch wel dat zijn directe tegenstander Jordi Alba de wedstrijdbal met veel gevoel midden in het gezicht van Robben mikte. Niet hard, maar hij gooide de bal, precies goed, midden op Robbens neus. Robben schrok zich uiteraard een ongeluk en leek even als een stervende zwaan naar de grond te gaan. Zijn handen gingen wel heel even overdreven naar het gezicht, iets waar hij naar verluidt ook op traint. Net toen hij leek te vallen bedacht Robben zich. Hij bleef voor de verandering een keer staan. Laat dit een voorbode zijn voor de toekomst.

Wat als Theo Janssen stopt

Allereerst, wij zijn fan van Theo Janssen. Hij is een spraakmakende voetballer met een geheel eigen stijl. Theo doet alles op gevoel lijkt het. Hij verstuurt de ballen met liefde. Zijn linkerbeen is een van de betere voetbalbenen van dit kikkerlandje. Theo wisselt korte balletjes af met passes over vijftig meter en bij beiden lijkt het zonder enige moeite te gaan. Veel supporters van tegenpartijen haten Theo Janssen, maar zij willen maar wat graag zo’n type in hun eigen elftal hebben. Zonder enige emotie laat Theo alle scheldkanonnades over zich heen glijden. Soms volgt er alleen even een korte grijns.

Theo heeft door laten schemeren dat hij misschien stopt bij Vitesse na dit seizoen. Vitesse is zijn eindstation, heeft hij al een paar keer gezegd, en dus zal hij stoppen met voetbal. Dat is een ramp voor de echte liefhebber. Vitesse zonder Theo is geen Vitesse meer. Waarom zou je dan nog naar Vitesse kijken? Voor een nepchinees en een overspannen karperfan zetten wij de televisie niet aan. Voor Theo Janssen doen we dat wel. Negentig minuten alleen maar op hem letten. Hoe hij met korte stapjes over het veld verhuisd. Soms een versnelling, zoals toen bij FC Twente tegen PSV. Wat een wereldgoal was dat. Een sprint waar hij nu waarschijnlijk nog steeds moe van is. Toen even een kleine schouderduw om zijn tegenstander weg te zetten en daarna dat stiftje hè. Voetbal zoals het hoort. Fantastisch!

Stel dat Theo volgend seizoen niet meer voetbalt. Dan zien wij hem nog wel naar Vitesse gaan, maar dan op de tribune. Hij zal dan met een stel vrienden op pad gaan. Voor de wedstrijd even de Korenmarkt op om een paar biertjes weg te tikken en om een gokkast leeg te halen. Daarna een taxi bellen en daarmee naar het Gelredome gebracht worden, uiteraard met een snel bij een cafetaria gekocht blikje bier. Bij het stadion even Maccen om daarna het vak op te gaan. Geen hoofdtribune, maar achter het doel, bij de harde kern van Vitesse. Rustig staand voetbal kijken. Een beetje kankeren op de scheidsrechter en eerder weggaan om aan de bar te gaan te zitten in het supportershome om hier het licht uit te doen. Daarna heeft Theo er genoeg van. Thuis nog even op de bank liggen en in slaap vallen. Gewoon een heerlijke zaterdag dus.

Misschien mist Theo wel het echte leven, zonder voetbalstress zoals hij dat nu heeft. Waarom zou je anders twijfelen om te stoppen. Voetballen lijkt het mooiste beroep van de wereld, maar misschien is dat wel niet zo. Wij respecteren alle beslissingen van Theo, maar hopen dat hij er nog een jaartje aan vastplakt.