Vergeten ‘voetbalboek’: Zweetsokken en Prada-rokken

Dean Gorré was altijd een prima speler. SVV, Dordrecht 90, Feyenoord, FC Groningen en Ajax waren zijn Nederlandse clubs. Geen slecht rijtje. Daarna vertrok hij naar Engeland om bij Huddersfield Town, Barnsley en Blackpool te spelen. Helemaal niks mis mee. Begonnen bij een kleine ‘kutclub’ en daarna de stap gemaakt naar het grote Feyenoord. Toen hij daar echter buiten de basis viel koos hij voor speelminuten bij FC Groningen. Daar speelde hij zo goed dat hij naar Ajax kon. Allemaal heel logisch, net als zijn stap naar Engeland. Dat wil iedere voetballer.

Bij een bekende voetballer hoort een voetbalvrouw. De vrouw van Dean heet Magali en is naar eigen zeggen altijd heel gewoon gebleven. In de Rotterdamse R & B discotheek Bluetiek-in ontmoetten ze elkaar op de dansvloer. Het eerste drankje dat Dean haar aanbood sloeg ze af, want als zelfstandige vrouw betaalde ze zelf haar drankjes wel… Al snel bloeit er wat op en een nieuw voetbalstel is geboren. Magali gaat in het boek ‘Zweetsokken en Prada-rokken’ uitgebreid in op het leven als voetbalvrouw. Vanaf de eerste kennismakingen bij SVV (‘Destijds was ik erg onder de indruk van de professionaliteit, maar nu ik terugkijk, zie ik dat het veel weg had van een amateurclub’) tot bijna FC Twente (‘Als we naar Enschede verhuisden, zouden we in een heel andere wereld terechtkomen. De mode, de mentaliteit en het taalgebruik van de tukkers waren anders dan we gewend waren’) tot FC Groningen (‘Je zou verwachten dat voetballers in een vijfsterrenhotel terecht zouden komen, maar dat was hier beslist niet het geval.’) tot Ajax, waar ze bijna een huis kochten van crimineel de Zwarte Cobra. Het stel en hun talentvolle kinderen wonen nu in Engeland. Van dat avontuur is helaas weinig terug te lezen.

Als je eenmaal in het boek zit wordt het steeds meer tenenkrommend. De vrouw die zegt zo gewoon te zijn gebleven schept op over luxe en geeft om de haverklap af op collega voetbalvrouwen. Zij doet alles perfect en andere vrouwen doen dingen fout of zijn niet te vertrouwen. Als je je een leesmiddagje lekker wil ergeren moet je gewoon dit boek even lezen. Het is te hopen dat dit geen standaard voetbalvrouw is, want dan hebben de heren voetballers het niet makkelijk…

Van dit boek zijn er vijftienduizend exemplaren verkocht sinds het verschijnen in 2006.  Met Magali is alles nog steeds prima. Ze heeft inmiddels een eigen website en twittert er verder lustig op los. Een van haar zonen speelt inmiddels bij Swansea in Wales. Dean Gorre zelf is momenteel trainer van een Schots nationaal jeugdelftal.

Heb jij dit boek gelezen? Laat dan weten wat jij er van vond.

Kijkje ergens anders: Union Sint Gilles

Voor de nodige voetbalromantiek moet je naar België. Succes is daar verzekerd. Een groepje voetballiefhebbers 2.0 was dit weekend bij de kraker Union Sint Gilles (of Franstalig: Royale Union Saint-Gilloise) tegen Hasselt. Union ligt in Brussel is met Stamnummer 10 een van de oudste clubs van de België en werd zelfs elf keer kampioen in de eerste klasse. En waarschijnlijk kent niemand deze club echt. Dat is logisch van Union komt momenteel uit in de vierde klasse. De voetballiefhebbers hadden een heerlijke voetbalmiddag, ondanks dat Union met 0-5 verloor. De pintjes smaakten zeer goed in de diverse tavernes rondom het stadion. Aankomende zondag is er een herkansing voor Union. Dan komt FC Luik, ook al zo’n oude club, op visite. De winnaar komt volgend seizoen uit in de Derde Klasse.

Romantiek

Romantiek

romantiek deel 2

romantiek deel 2

union3

union4

volle bak

volle bak

De fanatiekelingen van Union

De fanatiekelingen van Union

union11

Na de nederlaag first things first

Na de nederlaag first things first

union8

Youth groet Donny de Groot

Donny de Groot mag je met recht een clubhopper noemen. In dertien jaar heeft hij ongeveer tien clubs versleten. De spits scoort regelmatig is dan ook populair bij de supporters. Tegenwoordig staat hij onder contract bij het Belgische Sint Truiden, dat in de Tweede Klasse speelt. In Nederland waren de cijfers van De Groot ook vaak goed in Eerste Divisie. Een niveau hoger werd het al snel wat lastiger. In Sint Truiden is De Groot vooral heel populair bij de jongste jeugd. Uit volle borst schreeuwen ze zijn naam, al denkt het middelste jongetje even aan een andere speler…

Treinen kijken in Keulen

Treinen kijken blijft een apart iets. Ga maar eens kijken op Youtube en je zal duizenden filmpjes vinden van mensen die langsrijdende treinen filmen. De heren van Jiskefet maakten er ooit eens een mooie scetch van. Zag je opeens een juichende man langs het spoor staan toen er een trein langskwam. Blijkbaar is dit in Duitsland ook populair. Hier een filmpje van een flinke trein met daarin supporters van FC Köln. Hij komt eraan, rijdt langs en stopt verderop. Er is eigenlijk niks bijzonders te zien. Toch zet de filmer het op Youtube. En hij verdient in ieder geval een paar kijkers hier voor de moeite.

Omhoog kijken (deel 2)

1 april 2013: Eerlijk is eerlijk, ik ben dit seizoen niet te genieten als het over Go Ahead Eagles gaat. Een soort van gelatenheid is over mij heen komen te hangen. Deels komt dat door de boeken die ik uitgebracht heb. Als je ‘Net Niet’ en ‘Pieken en Dalen’ maar genoeg leest ga je het vanzelf geloven: Het wordt nooit meer wat. Het lijkt allemaal heel wat, maar uiteindelijk redden we het nooit. Al zeventien jaar niet. En dan maakt het niet uit als je met duizenden door de Deventer straten met de borst vooruit loopt, massaal aanwezig bent in Sittard en daar uit je dak gaat omdat je negende geworden bent, of wint van Feyenoord voor de beker. Het zijn allemaal kleine succesjes, die groots gevierd zijn, maar we schoten er achteraf heel weinig mee op. We moeten die succesjes echter niet vergeten, anders wordt het supportersschap wel heel deprimerend.

Ik neem me het elk seizoen weer voor. Uitwedstrijden bij Emmen, Telstar, Top Oss en noem ze allemaal maar op. Eigenlijk wil ik ze overslaan. Het heeft zo weinig meerwaarde. Na al die jaren ben ik wederom toe aan wat nieuws en daar helpen die deprimerende uitwedstrijden niet aan mee. Toch ga ik bijna altijd, tegen beter weten in, omdat Go Ahead Eagles in mijn systeem zit. In het eerder genoemde rijtje had ook Veendam kunnen staan, maar zij zijn momenteel failliet. Er worden reddingsplannen in de marge gestart om de club alsnog te redden. Allemaal leuk en aardig, maar als je drie keer in de vier seizoenen financieel in de problemen komt kan je het blijkbaar niet aan om in deze eerste divisie te spelen, waar nog enigszins professioneel gedacht wordt. De supporters gun je het natuurlijk niet om hun club kwijt te raken en voor hun hoop ik dan ook dat de acties slagen.

Maar ik denk momenteel liever wat meer egoïstisch. Als Veendam namelijk uit de stand gehaald wordt is dat goed voor Go Ahead Eagles. Dan kijken we opeens weer omhoog. En opportunistisch als we zijn willen we dat alleen maar. Elke week weer. Stiekem kijken we elke week wel een keer naar de stand. Wat als we vrijdag winnen en als die en die punten verspelen. Als, als, als. Dat heeft ons dit seizoen nog niet veel zoden aan de dijk gebracht. Maar je moet wat. Ik wil een spannend slot van de competitie en meedoen om promotie, want ik ben opnieuw klaar met de eerste divisie. En nu is er weer een kans om eruit te ontsnappen. De wedstrijd vorige week tegen Sparta smaakte dan ook naar meer. Dat smaakte naar een mooi slot van dit seizoen met wederom pieken en dalen.

Vorig seizoen wonnen we opeens vier wedstrijden op rij om daarna in Sittard eigenlijk ook een beetje te winnen in de laatste seconde. Waarom zou dat dit seizoen niet kunnen? Als iedereen er maar in gelooft . Wij als supporters moeten dat sowieso proberen, hoe moeilijk dat ook is met het recente verleden in het achterhoofd. Vorige week lukte dat goed in De Adelaarshorst. Het was een topavond voor alle supporters. Tegen Sparta leken ook de spelers het te beseffen dat het nog kan. De suggestie dat we misschien wel met ‘mooi weer voetballers’ te maken hebben werd keihard weggevaagd. In Leeuwarden vergaten ze dat overigens weer keihard. Met nog drie thuiswedstrijden voor de boeg en een faillissement van Veendam liggen er nog steeds mogelijkheden. De trainer moet nu ook ambitie uitspreken! Waarom doen we anders mee? Toch niet om weer in de eerste ronde van de play-offs eruit geknikkerd te worden? Doelstelling vooraf mijn reet. Als je tijdens de competitie ziet dat je een van de betere voetballende ploegen hebt, moet je er wat mee doen. Die eerste ronde moeten we zien over te slaan en dan … Maar misschien hou ik mezelf wel voor de gek nu.

25 Mei 2013: We zijn nog negentig minuten verwijderd van promotie. Ik dacht dat ik mezelf voor de gek hield bijna twee maanden geleden. Alles is veranderd. Het onmogelijke is gebeurd. Het elftal van Go Ahead Eagles staat opeens heel goed. Op het spel is niets meer aan te merken. Precies op tijd pieken de jongens van trainer Ten Hag. De afgelopen weken werden FC Dordrecht, VVV en FC Volendam vakkundig van de mat gespeeld. Afgelopen donderdag kon heel Nederland live zien wat we in huis hebben. We ja. De spelers op het veld én de supporters ernaast. Samen kunnen we iedereen verrassen. Nog een wedstrijd de volle concentratie en dan zijn we weer terug. Terug waar we horen: in de Eredivisie!!!

Omhoog kijken ‘deel 1’ stond begin April in Matchday het officiële wedstrijdkrantje van Go Ahead Eagles.

Deventer is klaar voor de Eredivisie

Het heeft 17 jaar geduurd, maar nu is Go Ahead Eagles nog maar negentig minuten verwijderd van een terugkeer naar de Eredivisie. Donderdag werd een reuzenstap gezet door de overwinning op FC Volendam in de eigen uitverkochte Adelaarshorst. Na de wedstrijd volgde er een keiharde Pitch Invasion, zoals je ze alleen in Engeland ziet. Kijk naar onderstaande filmpje en geniet.

‘Zij gaan naar Telstar toe’

Zondag eerste Pinksterdag waren we getuige van de degradatie van eredivisionist VVV uit Venlo. Daar zorgde Go Ahead Eagles uit Deventer voor. Honderdentachtig minuten lang wisten de Venlonaren niet te overtuigen en dan lig je eruit. Zo makkelijk gaat dat. En dan mag je naar Telstar, Emmen en Oss. Is dat niet even een wereld van verschil met Amsterdam, Rotterdam en Eindhoven?

De supporters van VVV leken zich er al bij neergelegd te hebben. In Deventer waren ze maar met een mannetje of honderd aanwezig. Ok, het was om kwart voor zeven en dat is een onmogelijke tijd, maar toch. Zondag was de sfeer in de Koel ook al zo gelaten. Zoals de ploeg speelde, zo beleefde het publiek de wedstrijd. Het was een tamme bende. De supporters waren er blijkbaar ook klaar mee. En dan wordt het voor VVV nog een hele klus om in de eerste divisie de supporters weer terug te winnen. Zo makkelijk is het niet een niveau’tje lager. Maar daar komen ze nog wel achter… De vertrekkende supporters van Go Ahead Eagles werden letterlijk uitgezwaaid. Her en der gingen er zelfs duimen omhoog. Dat is heel sportief, maar het zegt ook wel iets over die VVV-supporters. Blijkbaar vonden ze de degradatie niet zo erg…

De spelers van VVV lieten de liefde achterwege

De spelers van VVV lieten de liefde achterwege

Daar zit je dan met je VVV pet. De laatste minuten eredivisie

Daar zit je dan met je VVV pet. De laatste minuten eredivisie

De netten worden opgeknoopt

De netten worden opgeknoopt

Over en uit

Over en uit

Dit beloofde weinig goeds, maar de supporters van Go Ahead Eagles werden uiteindelijk uitgezwaaid

Dit beloofde weinig goeds, maar de supporters van Go Ahead Eagles werden uiteindelijk uitgezwaaid