Wereld van verschil

Vorig seizoen ergerde je je vooral groen en geel als je naar PSV keek. Er zaten een groot aantal kwallen in het elftal. Als je supporter bent is dat vast mooi om naar te kijken, maar als neutrale liefhebber kreeg je vanzelf een hekel aan de Eindhovenaren. Jongens als van Bommel en Strootman wil je alleen goed vinden als ze in je eigen team spelen. En dan hadden ze ook Toivonen, Willems, Mertens en Lens nog, spelers die ook wel in waren voor problemen. De publieke opinie keerde zich tegen PSV en dat kan nooit de bedoeling zijn geweest.

Na de eerste wedstrijd van PSV in de Champions League tegen Zulte Waregem is alles anders. De voetballiefhebber houdt weer van PSV. De jonge honden speelden frank en vrij. Dit was uiteraard gestimuleerd door de nieuwe hoofdcoach Philip Cocu. Cocu heeft het in zich om een topcoach te worden, net als Frank de Boer dat nu al is. Beiden hebben in Oranje bewezen over een flinke dosis voetbalslimheid te beschikken. Nu is het de taak van de heren om dit over te brengen op hun spelersgroepen. De Boer lukt dat inmiddels aardig met drie kampioenschappen. Cocu moet dat allemaal nog bewijzen, maar daar hebben wij alle vertrouwen in.

Met een gemiddelde leeftijd van 22,7 jaar heeft PSV een ultra jonge ploeg. Maar wat speelden ze dinsdag aanstekelijk zeg. Vanaf de eerste minuut waren de jongens overal en naast het vele loopvermogen viel ook de voetballende kwaliteit op. Jongens als Rekik, Brenet, Bakkali, Depay, Locadia en Zoet vielen voor het eerst op voor het grote publiek en niet zo’n klein beetje ook. Tel daar de fantastische Maher en de controlerende Schaars op. Nederland heeft genoten van PSV. Dat is weleens anders geweest.

Vergeten voetbalboek: Dromen, pesos en spelersvrouwen

Soms kom je een boek tegen met daarin een ongelooflijk verhaal. Jorrit Smink schreef zo’n boek. De journalist was in zijn vrije tijd ook trainer bij amateurclubs, die vrijwel niemand zal kennen. Ook was hij in de goede tijd assistent trainer bij Turkiyemspor. Die club raakte in verval, nadat de voormalige voorzitter vermoord werd. Smink vindt zichzelf de grote ontdekker van de alom bekende Melvin Platje en Nordin Amrabat. Die spelers coachte hij in de jeugd van VV Huizen.

Smink ontmoette een Chileense schone en werd verliefd. Hij werd ook meteen verliefd op het land Chili. Het ongelofelijke gebeurde. Smink maakte van zijn hobby zijn beroep. Hij werd trainer van een betaald voetbalclub in Chili, Deportes Melipilla. In ‘Dromen, pesos en spelersvrouwen’ krijg je een rondleiding door het Chileense voetbal met Smink in de hoofdrol. Waarom Deportes kiest voor een onbekende Nederlandse trainer is niet geheel duidelijk. Het is in ieder geval niet een heel logische keus.

Het avontuur van Smink duurt niet langer dan een paar maanden. Dan wordt hij alweer ontslagen en begint de club opeens punten te pakken. In de honderdenzestig pagina’s voor zijn ontslag heeft Smink echter een aardig beeld weten te schetsen van het reilen en zeilen van het Chileense voetbal. Of het allemaal even objectief is is soms de vraag, maar het leest wel lekker weg. Het boek uit 2009 is overigens alleen nog maar tweedehands verkrijgbaar (trap niet in de prijzen die op Bol.com vermeld staan).

Na het lezen van zo’n boek waren we toch wel benieuwd naar het vervolg op trainersvlak van Smink. Gek genoeg is daar helemaal niets over te vinden. Het lijkt erop dat Smink na zijn Chileese avontuur geen enkele (amateur)club getraind heeft. Dat maakt het verhaal nog aparter. Het laatste teken van leven van Smink kwam eind 2012 vanaf een schaatsbaan. Hij liet een groepje Chilenen overkomen om te leren schaatsen

Voor een echte recensie en daar weer een recensie van Smink zelf van, kijk je hier.

Raar fenomeen: de uitclub toejuichen

Mensen noemen het respect: klappen voor de tegenstander als ze gewonnen hebben van jouw club. Dat kan wel zo zijn, maar er is ook vorm van overdrijven. FC Utrecht speelde afgelopen week twee keer tegen FC Differdange, een nietszeggende club uit Luxemburg. En FC Utrecht kreeg het niet voor elkaar om over twee wedstrijden de betere te zijn. Uit werd er met 2-1 verloren en thuis bleven de Utrechters én de Luxemburgers op 3-3 steken. Het Europese avontuur, waar vorig seizoen zo hard voor gewerkt was, was dus al snel over.

Dat de spelers van FC Utrecht na het laatste fluitsignaal met de staart tussen de benen afdropen is logisch. Ze verloren heus niet expres, maar het blijft een verschrikkelijke afgang. Het is een schande voor alles en iedereen in Utrecht. Maar om daarna als supporters de tegenstander zo duidelijk te feliciteren is weer een ander verhaal. Wat is op zulke momenten de reden om je tegenstander zo nadrukkelijk te belonen? Het blijft je tegenstander. Zij verdienen net als je eigen ploeg op zulke momenten je rug. Geen aandacht aan besteden. Ga gewoon naar huis, heel veel bier drinken of combineer het. Nu werd het hele ‘heeu heeeuu heeeeuuuj’ riedeltje uit de kast gehaald. En dat terwijl FC Utrecht toch echt was uitgeschakeld in de Europa League. Dan ga je toch niet blij doen? Daar ben je ziek van. Op de Bunnik Side was dat afgelopen donderdag niet het geval…

Met de combi naar de beloften

Supporters van FC Twente, Ajax en PSV hebben dit seizoen geluk. Zij kunnen namelijk alle stadions in Nederland bezoeken in één seizoen. Wat wil je nog meer? Uiteindelijk is dat de droom van elke voetbalsupporter. De supporters kunnen uiteraard alle wedstrijden van hun eerste elftal zien als zij dat willen. Maar het kan natuurlijk dat je een keer uitgekeken bent op de stadions in de eredivisie. Dan is er voor de supporters een alternatief: Ze kunnen naar de eerste divisie!

Een droom komt uit, want nu kunnen de Enschedeërs, Amsterdammers en Eindhovenaren naar bijvoorbeeld Velsen, Oss en Dordrecht, plaatsen waar ze waarschijnlijk nog nooit geweest zijn. Een beetje beginnende groundhopper kan dit seizoen een goede slag slaan en alle stadions in Nederland ‘vincken’, zoals de groundhoppers dat zo mooi zeggen. Daarna kunnen ze in andere landen gaan kijken wat er te doen is.

Het klinkt allemaal prachtig, maar het kan ook zomaar eens flink tegen gaan vallen. We nemen als voorbeeld de eerste wedstrijd van Jong FC Twente. Voor de Enschedeërs een mooi uitje, want MVV is een leuke club en Maastricht heeft een prima binnenstad met dito kroegjes. Je zou bijna een hotelovernachting regelen bij het zien van het affiche. Helaas werkt het niet zo. Als je als Jong FC Twente supporter naar MVV-uit wil moet je verplicht met de bus. En je moet nog opschieten met opgeven ook, want er zijn maar honderd kaarten beschikbaar. Meer doet MVV er uit veiligheidsoverwegingen niet in de verkoop. Het kaartje kost ‘maar’ 24,20 euro, omdat het wedstrijdkaartje voor de weggeefprijs van 4,20 euro de deur uitgaat. Het busvervoer zelf kost 18 euro’s en die extra 2 euro is gereserveerd voor een zogenaamde risicotoeslag. En oja, alcohol is verboden op de heenweg.

Dat is nog eens een confronterend begin van de competitie. Jong PSV maakte al bekend dat ze liever geen uitsupporters ontvangen en bij FC Den Bosch zitten ze ook niet erg te wachten op supporters van ‘tweede’ elftallen. Publieksvriendelijker is de eerste divisie er niet op geworden. Wij raden de supporters van Jong FC Twente, Jong Ajax en Jong PSV toch nog maar even goed na te denken of ze de juiste keus hebben gemaakt, want een seizoen eerste divisie kan zomaar een hoop frustratie opleveren.

Millerntor is cult

Als voetballiefhebber moet je een keer bij het Duitse Sankt Pauli zijn geweest. Het sfeertje rondom en in het stadion is een unieke sfeer die je op weinig plekken terug zal zien. Zelfs in Nederland is er een boek verschenen dat het sfeertje bij de club beschrijft. P.F. Thomhese beschreef in zijn boek J. Kessels the Novel, een aanrader van lezers van onrustige boeken.

Vorige week kwam de Duitse club nog in het nieuws door een verse graffiti, waarmee ze de taboe rond homosexualiteit in de voetballerij willen verbreken. In onderstaand supportershome is dus iedereen welkom. Het maakt hoe je eruit ziet of wat je bent.

image

Het is één van de foto’s in het boek ‘Millerntor’. In het boek staan tal van foto’s van het stadion voordat het verbouwd is. Er wordt nu dan ook gefluisterd dat het stadion niet meer puur is. De foto’s in het boek zullen je jaloers maken als je nog nooit in het stadion geweest bent. Het boek is vanuit Nederland her en der op Ebay bij Duitse verkopers te vinden.

image

Antwerp FC ging weer Europees

Antwerp FC speelde zaterdag haar traditionele uitwedstrijd in Engeland. Er gingen maar liefst 1070 supporters mee. Dat is nog niet wat voor een tweedeklasser. Plaats van handeling was overigens Nottingham. De supporters van het plaatselijke Forest liepen niet echt uit voor dit oefenpotje. In totaal zaten er nog geen 5000 toeschouwers in het stadion, waar dik 30000 man in past. Het maakte de Antwerp supporters niks uit. Zij vierden hun jaarlijkse feest. Het vertrouwen op een goed seizoen is groot. De nieuwe trainer, Jimmy Hasselbaink, heeft ervoor gezorgd dat de club opnieuw in bloei is. De 2-2 uitslag gisteren onderstreepte dit.

Hieronder een aantal foto’s die we geleend hebben van Instagrammende supporters. Dank hiervoor.

De haven van Nottingham was gereserveerd voor Antwerpen

De haven van Nottingham was gereserveerd voor Antwerpen

De plek voor de Red Army

De plek voor de Red Army

Indrinken

Indrinken

When the Reds marching in

When the Reds marching in

Geen commentaar

Geen commentaar

Dik duizend supporters mee

Dik duizend supporters mee

Sing along!

Sing along!

Spelers en supporters samen

Spelers en supporters samen

Dit zegt genoeg

Dit zegt genoeg

En nog een bonusfilmpje

Telstar, de leukste club waar je nooit heen wil

Het was een mooie dag gisteren. Voetbalclub Telstar was namelijk jarig. 50 jaar zijn ze geworden. Groot feest dus in Velsen, IJmuiden en uiteraard op station Driehuis. De club bedankt iedereen die de club met hart en ziel heeft bijgestaan en dat nog steeds doet. Ze melden het volgende aan hun supporters: U als trouwe supporter bent goud waard voor de club. Kijk dat zijn teksten waar je wat aan hebt. En waarschijnlijk menen ze het ook nog. Zo’n club is Telstar dan ook wel weer. Geen raar gedoe, maar beide voeten op de grond.

Telstar-uit is niet de droom voor de gemiddelde voetbalsupporter. Voor veel clubs is het ver rijden. Het waait er altijd. Het is er vaak koud en met een beetje geluk regent het ook nog. Toch valt er genoeg te genieten bij Telstar. De entree is heerlijk met slecht hekwerk en de wc’s zijn de mooiste van Nederland. Wc’s mag je het eigenlijk niet noemen. Het zijn heerlijk stinkende pisbakken. Een beetje pisser kan tijdens de daad zelfs het veld nog zien. Het zou overigens zo maar kunnen dat de pisbakken inmiddels gesloopt zijn, maar dat moeten jullie dan maar even vergeten.

Gluren

Gluren

Stadion Schoonenberg (Tata Steel stadion is een kutnaam) moet je eigenlijk als neutrale liefhebber bezoeken. Helaas is de houten hoofdtribune al een tijdje niet meer, want dat was een prachtig exemplaar, net als dat de toenmalige kantine een echte voetbalspot was. Nu staat er een nieuwe tribune. Zorg dat je kaartjes hebt voor de ‘lounge’ aldaar, waar je heel goed dronken kunt worden met stapels ‘thuis bij Telstar’ munten. Vergeet tussendoor niet even naar de snacktent te gaan, waar de heerlijke frikadel XXL geserveerd wordt, één van de pronkstukken van Telstar. Geniet daar verder van de voetbalsfeer in de frisse lucht van frituurvet.

Voor het voetbal hoef je niet naar Telstar te gaan. Maar dat doen de vijftienhonderd diehards daar ook niet. Anders waren ze jaren geleden al wel afgehaakt. Van successen moeten ze het in Velsen niet hebben en de derby tegen FC Haarlem is er ook al niet meer. Wij kijken nu al uit naar het jubileumboek dat helaas pas in oktober uitkomt, in plaats van nu. Daar zullen tal van aparte verhalen in staan, die zo typisch Telstar zijn. Uiteraard wensen we alle Telstar-supporters een heel mooi Haventoernooi en veel succes de aankomende jaren in de eerste divisie. Als jullie tegen PSV spelen zitten wij voor de buis.

En voor de mensen die een mindere fase in hun leven hebben, kijk dan gewoon even naar de foto’s van de medewerkers van Telstar, dat vrolijkt je vanzelf weer op.