Hup Holland Hup

Woensdagavond was het weer zover. Misschien is het wel typisch Nederlands. Het elkaar niks gunnen. Wat was er weer een pret omdat PSV uitgeschakeld werd in de Champions League. ‘Terecht!’ ‘Waar zijn de PSV’ers nu met hun praatjes?’ Twitter en Facebook stonden weer vol met blabla teksten. Vanavond zal het ook weer raak zijn als Feyenoord er toevallig uitvliegt tegen Krasnodar. AZ heeft zich gelukkig voor 99% zeker geplaatst.

Het kan aan ons liggen, maar wij zijn pro Nederlands. Nationalisten kan je het noemen. Alles voor Nederland. En wij willen dan ook dat Nederlandse clubs zo lang mogelijk in de Europese competities zitten. Het hele puntenverhaal in Europa zal ons een worst wezen, maar wij kijken op dinsdag, woensdag en donderdag graag naar Nederlandse clubs. Ajax op dinsdag, PSV op woensdag en Feyenoord en AZ op donderdag. FC Utrecht en Vitesse hadden daar ook nog bij moeten zitten, want dan was er op donderdag nog keus ook.

Zonder die clubs moeten we het doen met een Manchester United tegen Basel of Galatasaray tegen Benfica. Lekker interessant. Je zou bijna wat anders gaan doen op zo’n avond in plaats van voetbal kijken. Op donderdag willen we ook Nederlandse clubs naast PSV. En dan mogen ze dit seizoen die Europa League voor het gemak wel even serieus nemen, anders kijken we over een paar maanden naar Krasnodar tegen Racing Genk. Totaal oninteressant.

Daarom moeten we de Nederlandse clubs steunen wanneer dat kan. Niet altijd afzeiken en hopen dat men verliest. Dat is zo makkelijk. Alsof je daar voldoening uit haalt. Hup Holland Hup dus, ook vanavond weer!

Ricksen op de boekentoer

Een talent was het altijd. Op rechtsback had hij een gouden toekomst voor zich. Een aanvallende verdediger doet het overal goed. Uiteindelijk kwamen er tal van clubs op zijn CV te staan. Fortuna Sittard, AZ, Glasgow Rangers, Zenit St. Petersburg en uiteindelijk weer Fortuna Sittard. Tussendoor speelde hij ook nog twaalf interlands. Niks mis met zo’n carriere. De meeste bekendheid kreeg hij echter als alcoholist. Vooral in Schotland hield Fernando Ricksen wel van een drankje.
Dinsdag in het programma Bureau Sport zei Ricksen dat hij zijn verslaving nu goed onder controle heeft. Als je hem zo hoort praten, is er lichamelijk wel van alles gebeurd. Echt overtuigend klinkt Ricksen niet. Hij oogt gespannen en de manier van spreken verraadt veel.
‘Vechtlust’ heet de biografie van Ricksen, die eind van dit jaar verschijnt. Het is te hopen dat hij nog alles weet wat er allemaal in zijn carrière gebeurd is, want dan kan het een aardig verhaal opleveren. En dan kan het boek zo in de boekenkast naast die van Andy van der Meijde.

Voor meer kijk je hier vanaf minuut 6.35

Matchday: Wereld van verschil

Het ligt ongeveer vijf kilometer van elkaar af, maar het is uiteindelijk een wereld van verschil. Sportpark Aalsterweg en het Philips stadion. Twee stadions in één stad. Voor de voetballiefhebber in Eindhoven niets te klagen. Heb je zin in voetbal, dan is er altijd wel een alternatief. En op elk niveau. Kom je uit Eindhoven dan kan je alle betaald voetbalclubs zien. Tegenwoordig de clubs uit de Eerste Divisie een keer dubbel met het belachelijke Jong PSV erbij. Belachelijk, omdat ze bij een aantal wedstrijden geen supporters van de tegenpartij toe mogen laten. Als wij nog Eerste Divisie waren geweest, hadden we dat gezeik vast ook gehad.

Maar wij zijn dit seizoen geen Eerste Divisie. Zaterdag konden we met de auto naar het grote PSV. Er was ruimte voor tachtig auto’s vol supporters uit Deventer en daar werd dan ook volop gebruik van gemaakt. Waar normaal stress overheerste als Go Ahead Eagles tegen FC Eindhoven speelde, ging het nu met een veel groter aantal uitsupporters heel erg relaxed. Bij PSV kan men blijkbaar beter omgaan met meer uitsupporters. Dat ze in Eindhoven een parkeerplaats niet fatsoenlijk aan kunnen geven zien we maar even door de vingers.

Het is wel heerlijk om na zeventien jaar een keer niet naar FC Eindhoven te hoeven. Het stadion waar je flink depressief kan worden, kon eindelijk overgeslagen worden. Het is ondanks tien trappen omhoog richting de tweede ring een genot om dan het Philips stadion binnen te stappen. De steile tribune met een paar flinke netten voor je snufferd. Het klinkt niet heel uitnodigend, maar dat nemen we op de koop toe. Dit duizendmaal liever dan het uitvak in het Sportpark Aalsterweg, waar de spinnenwebben in de hekken hangen. Het Philips stadion is een écht stadion. Tribunes waar je u tegen zegt. 35000 toeschouwers erbij. Als je in zo’n stadion bent heb je meteen het gevoel dat je meetelt. Eenmaal in het Sportpark Aalsterweg wil je vooral weer naar huis.

Het bevalt me wel die terugkeer in de Eredivisie. En de gastvrije benadering in Eindhoven van afgelopen weekend al helemaal. Waar ze bij Jong PSV dus keihard uitsupporters weigeren, zijn ze bij het echte PSV zeer vriendelijk. Er heerste geen spanningen. Supporters van beide clubs liepen door elkaar heen. Waar de Go Ahead Eagles supporters in de Eerste Divisie als volksvijand nummer 1 werden gezien, zijn we in Eredivisie gewoon één van de achttien. Laat dit een voorbode zijn voor de rest van het seizoen. Een groot aantal wedstrijden leent zich voor deze gastvrije benadering. En daar kunnen wij als supporters van profiteren. De uitvakken moeten dit seizoen vol, want met de supporters als twaalfde man gebeuren er mooie dingen. Dat weten we inmiddels wel.

Boekrecensie: Pingelaars & Pegels

Willem Vissers is de grote voetbalman van de Volkskrant. Echt bekend is hij niet, op een paar keer aan tafel van Studio Voetbal na. Toen werd al duidelijk dat we hier te maken hebben met een liefhebber. In Pingelaars & Pegels zijn zijn beste stukken en columns gebundeld. We hebben het al eens eerder gezegd: er komen te veel van dit soort verzamelboeken uit. Je moet wel een goede schrijver zijn, wil zo’n boek meer dan tweehonderd pagina’s lang boeien. Michel van Egmond en Sjoerd Mossou kunnen dat bijvoorbeeld en daar is nu Willem Vissers bij gekomen. Hij schrijft erg boeiend en zijn verhalen lezen lekker weg.

Één van de stukken die het meest bij blijft is ‘De wereldkampioenschapskans’. Hierin gaat Vissers een paar maanden na de finale in Zuid Afrika in op de kans van Arjen Robben. Gedetailleerd wordt de kans beschreven en als je dat drie keer leest wordt het alleen maar erger. Wat als Robben die kans gemaakt had? Dan moesten we overigens nog een half uur spelen. Dat zou je bijna vergeten. In het boek beleef je de vijf seconden waarin alles gebeurde nog een keer. Speciaal voor iedereen die de WK finale ver weggestopt hebben in hun geheugen.

Het is één van de hoogtepunten in Pingelaars & Pegels. Hou je van voetbal? Koop dit boek dan maar gewoon.

Boekrecensie: Twee keer drie kwartier

We lezen veel boeken, misschien wel te veel. Het boek ‘Twee keer drie kwartier’ van Martin en Koos Groenewold werd blind gekocht. Volgens de beschrijving krijgen we in dit boek een intrigerend kijkje achter de schermen bij FC Groningen. Wees eerlijk, zo’n beschrijving belooft veel. Het was ook een onrustig seizoen met Robert Maaskant aan de macht. Maar helaas. Het boek intrigeert niet. Geen sappige details over de trainer of mysteries rondom de dikte van Género Zeefuik.

Het boek heeft wel veel statistieken. Zo kan je van alle wedstrijden van FC Groningen de cijfertjes lezen. Leuk voor de liefhebber, maar storend als het om de zoveel pagina’s terugkomt. De stand van de eredivisie na elke speelronde komt op een gegeven moment toch wel de strot uit. Wel leuk en interessant zijn de interviews van diverse interessante personen van FC Groningen. Regelmatig ontbreekt echter de link met seizoen 2012-2013.

Misschien is het boek leuk voor supporters van FC Groningen, maar de neutrale lezer brengt het weinig schokkends. Toch nieuwsgierig geworden na dit stukje, ga dan naar http://www.martingroenewold.nl/#Startpagina

Matchday: Schreeuw om aandacht

We spelen inmiddels alweer een wedstrijd of drie in de Eredivisie. Het gaat best aardig met vier punten uit drie wedstrijden en we staan prima in het linkerrijtje. Er valt niets te klagen. Dat doen we hier dan ook niet. Klagen doe je in de eerste divisie, als je ploeg niet bij de eerste vijf staat. Dan heb je er ook wel recht toe. Nu in de Eredivisie is er echter een nieuw fenomeen. Een gebrek aan aandacht. We hebben de afgelopen maanden van alles meegemaakt en voor de gemiddelde supporter is het de mooiste tijd uit zijn of haar loopbaan.

Supporters willen echter nog meer aandacht. Blijkbaar is al het nieuws in de Stentor, de Voetbal International, en noem al die blaadjes maar op, niet genoeg. De pijlen worden nu vooral gericht op de alom bekende praatprogramma’s Studio Voetbal op zondagavond en Voetbal International op maandag en vrijdagavond. Veel supporters vinden dat daar meer over Go Ahead Eagles gesproken moet worden. Nu komen we er volgens de Deventer criticasters maar bekaaid vanaf met zeven komma zes seconden spreektijd.

In Voetbal International meldde Johan Derksen dat Go Ahead Eagles helemaal niets in de eredivisie heeft te zoeken. Heel Deventer stond op z’n kop. Wat dacht die snor wel niet? In Studio Voetbal zei Co Adriaanse precies hetzelfde. Financieel is het onmogelijk om structureel in de eredivisie te blijven volgens de werkloze trainer. Uiteraard kreeg hij ook de volle laag op de bekende social media uit de regio Deventer. Het is nu dubbelop. Go Ahead Eagles krijgt al weinig aandacht en die aandacht die ze krijgen is dan ook nog negatief. Het is wat hè.

Laten we het eens anders bekijken. Wij spelen in de Eredivisie. Wat anderen daar van denken is toch helemaal niet belangrijk? Wij hebben tot nu toe een toptijd gehad. Zelfs de nederlaag in Eindhoven lachen we om. We waren daar met vijfhonderd man en het was nog gezellig ook in het uitvak. De wedstrijd thuis tegen FC Den Haag was zo veelbelovend dat we nog zestien keer uitkijken naar een thuiswedstrijd. De sfeer op die avond was voor Deventer begrippen uniek. Alle journalisten die erbij waren hebben hetzelfde geschreven. Er was volop waardering.

Supporters willen soms te veel. De gemiddelde televisiekijker wil teksten over Ajax, PSV en Feyenoord. Dat is al jaren zo en je moet niet gaan verwachten dat het met Go Ahead Eagles in de Eredivisie opeens gaat veranderen. Laat ons toch lekker in de luwte onze wedstrijden spelen. Wij moeten genieten van de sfeervolle Adelaarshorst. Die momenten dat wij tevreden naar huis gaan, die moeten we koesteren. Wat de rest daar over zegt en vooral die daar niets over zegt is toch helemaal niet belangrijk?

Deze column had eigenlijk in de eerstkomende Matchday moeten staan, ware het niet dat tussendoor DeventerVoetbal.nl met een redelijk eenzelfde column kwam waar we het ook helemaal mee eens zijn. Deze om precies te zijn.

Een stuk Telstar overleden

We waren altijd lovend over Telstar. Dat was voor een groot deel gebaseerd op een snack. Er is bij ons weten geen andere club die ze verkoopt: de Frikadel XXL. Nu gaat ook Telstar commercieel. Ze gaan de catering zelf doen. Bedrijf ‘Het Beste Broodje’ stond met hun snackkraam altijd naast de hoofdtribune en leverde heerlijke snacks af. De samenwerking tussen beiden is opgezegd. Telstar wil nu zelf gaan cashen. ‘We moeten ook omzet maken,’ zegt Pieter de Waard, de algemeen directeur van Telstar. Dat ze de supporters nu een cultsnack ontnemen vergeet hij voor het gemak even. Het is een zwarte dag voor de snackende Telstar-supporters. En voor de toeristen onder ons. Dé hoofdreden om naar Velsen te gaan is niet meer. Laat dan maar!

1 van de panden van 'Het Beste Broodje'

1 van de panden van ‘Het Beste Broodje’

RIP

RIP