Boekrecensie: In de ban van de bal 2

Net als in Nederland begint er in België steeds meer een voetbalboekencultuur te ontstaan. Zo verschenen er de laatste maanden boeken als ‘Houwaart, de Mos en Boskamp’ van Wim de Bock, het twijfelachtige ‘Speler X’ en het vermakelijke ‘In de ban van de bal’ van Dave Peters. Het laatste boek werd zo enthousiast ontvangen dat er snel een vervolg op moest komen. En dat vervolg is nu al uit. Het boek heeft de simpele titel ‘In de ban van de bal 2’ meegekregen.

Hou je van kleedkamerverhalen en Belgische voetbal dan is dit het perfecte boek. In het boek komen onder andere Piet den Boer, Luc Nilis, Gert Verheyen en Dennis van Wijk aan het woord. Zij vertellen honderduit over belevenissen tijdens hun lange carrières. Dave Peters geeft ze de ruimte om leuke verhalen te vertellen en voegt met zijn feitenkennis interessante punten bij.

Wat het boek nog kleurrijker maakt zijn de Panini plaatjes die bijgevoegd zijn. Als je dus even geen zin hebt om te lezen, ga je gewoon ouderwets Panini plaatjes plakken, net als vroeger…
De interviews blijven heerlijk boeien. Lees bijvoorbeeld het verhaal van Vital Borkelmans, die voor dat hij voetbalde in de mijnen werkte of het echte verhaal van Ratko Svilar en zijn bontjassen. Hier zijn nog spelers aan het woord gelaten die de mediatrainingen links hebben laten liggen.

Het boek is bij de bekende internetwinkels verkrijgbaar.

Dave Peters hier met zijn eerste boek (Bron: Het Nieuwsblad)

Advertenties

Matchday: Toen en nu

Het is zo’n beetje twintig jaar geleden dat we ook in de Eredivisie speelden. Ik was toen pak ‘m beet zestien jaar oud. Op die leeftijd zit je voor honderd procent middenin in de supportersbeleving. Alles rondom de club is mooi. Je volgt alles voor zover je kan. In de jaren negentig was dat allemaal niet zo makkelijk. Je moest het doen met de krant en persoonlijke ervaringen. Dan stond je dus bij trainingen te kijken naar de jongens die het voor jou moesten doen dat weekend. En het was leuk als ze je gedag zeiden. Een soort van waardering was dat. Andere clubinformatie kreeg je via vrienden, die van alles gehoord hadden. De helft was niet waar, bleek achteraf.

Tegenwoordig is er internet. Binnen een poep en een scheet is er overal nieuws over de club. Via Twitter en Facebook worden de laatste nieuwtjes verspreid. Er is een mix van serieuze berichten en onzin. Helaas heeft de onzin tegenwoordig de overhand. Iedereen lijkt wat te willen melden over Go Ahead Eagles. Momenteel zijn er bijvoorbeeld meerdere vakken in De Adelaarshorst met een eigen Twitteraccount. Waarom is de vraag. Op een gegeven moment is er een ‘overkill’ van berichten over Go Ahead Eagles. Dat kan nooit de bedoeling zijn. Ik heb echter kortgeleden een selectie gemaakt in de Twitteraccounts die ik volg. Accounts die over andere clubs berichten posten volg ik niet meer. De kracht is juist om alleen over je eigen club te twitteren. Andere clubs zijn bijzaak.

De beleving van de supporters is tegenwoordig fanatieker denk ik. Iedereen kan nu echt over de club meepraten, want alles is te volgen. En dat meepraten gebeurt ook echt. De supporters die twintig jaar geleden ook al van de partij waren volgen de club nu vaak nog intensiever. Ook zij hebben internet en struinen alles af voor nieuws. Ook de wedstrijdbeleving lijkt intenser. De eerste wedstrijden zag ik bijvoorbeeld volwassen mannen in een roodgeel shirt lopen. Alsof ze die al jaren droegen, maar dat was niet zo. In de eerste divisie droegen ze die shirts niet. Er is nu een zekere trots bij gekomen bij de supporters van Go Ahead Eagles te zijn sinds we een divisie hoger spelen en daar hoort blijkbaar een shirt bij.

Ook de wedstrijdbeleving is naar mijn idee fanatieker. Kijk de beelden uit de jaren negentig maar terug. Een volle IJsseltribune was toen zeldzaam. De vieze bruine stoeltjes waren toen goed te zien. Alleen tegen de grote clubs zat het vol. Vandaag de dag is dat standaard het geval. Als je mij vraagt wat je liever hebt kies ik voor het Go Ahead Eagles van nu. Een stadion zonder hekken en elke week volle bak. Haal er een vleugje internetonzin vanaf en doe de uitwedstrijdenregelingen van toen erbij. Dan klopt het allemaal precies. Dan heb ik helemaal niks meer te klagen. Dan is het de perfecte mix van alles.

(Deze column verscheen afgelopen vrijdag in Matchday, het officiële programmaboekje van Go Ahead Eagles)