Matchday: Ontlading

Tegen Feyenoord was het weer zover. Ik eindigde vanaf mijn vaste stoel bij het hekje voor de boarding. Vlak voor tijd scoorde Marnix Kolder de gelijkmaker, na goed duwwerk van Lars Lambooy. Dat duwwerk was overigens mooi om nog veertien keer na te kijken. Lambooy duwde echt met twee handen de muur in elkaar. Niemand die er moeilijk over deed. Dan mag het blijkbaar. Kolder knalde de bal met een kleine curve keihard tegen de binnenkant van de paal. Hij deed dat met zoveel precisie dat de bal via die binnenkant tegen de netten rolde. Hij leek er zelf een beetje van te schrikken, maar van de schrik bekomen rende hij maar weg van het plaats delict. De medespelers zetten een achtervolging in.

Op het moment dat je de bal via de binnenkant van de paal in het net ziet gaan word je gek. Dit had ik me een jaar geleden niet voor kunnen stellen. Dan scoorde Go Ahead Eagles tegen Almere City Efsie. Ik juichte wel, maar dat was meer omdat het moest. Uit beleefdheid stond je op en gooide je een vuistje in de lucht. De andere hand was namelijk gevuld met een beker drinken. Bij sommige andere doelpunten stond ik niet eens op. Die vielen dan bij de Leo Halle tribune en eigenlijk was dat al te ver om echt bij te zijn. De echte passie was in ieder geval weg.

Toen Kolder scoorde pakte ik eerst iemand dicht bij me in de buurt vast. Aan de arm, om deze daarna samen de lucht in te drukken. Dat ging moeilijk, want de ander zat in een hele andere wereld met zijn blijdschap. Toen maar wat rare vreugdesprongen, met beide handen in de lucht en daarna naar beneden rennen. Vanaf de vierde rij van de IJsseltribune. Gelukkig niet zo ver. Daar stonden meer supporters te springen en raar te doen. Ergens vloog ook de inhoud van een halve beker bier in de lucht. De beker vloog er achteraan. Beneden aangekomen volgden wel omhelzingen en high fives. Het moet er voor een leek heel lullig uitgezien hebben. Helemaal als je ook nog opgetild wordt. Nu ik dit zo opschrijf, zet het mezelf ook aan het denken.

Maar dit kan een simpel doelpunt dus met je doen. Ik mag ook graag naar beelden terugkijken, waarin gescoord wordt. Het kan aan mij liggen, misschien ben ik niet helemaal objectief, maar ik denk dat we in Deventer heel erg fanatiek juichen. Als ik de beelden van de B-side zie kijk ik toch wel met gepaste trots. Ik zag ook een zelf opgenomen filmpje van het Kolder-doelpunt en na de treffer volgde er een hele tijd schokkerig beeld, omdat er gejuicht werd. Dat juichen leek minuten te duren. Wat zou er in die tijd allemaal in de hoofden omgaan? Dat zou onderzocht moeten worden. Toen iedereen een beetje uitgejuicht was stonden de spelers al weer klaar voor de aftrap. Zij gingen alweer over op de orde van de dag. De supporters waren allemaal nog in trance.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s