Het cafetariagesprek

De vrouw was van huis en dus moest er buiten naar eten gezocht worden. Geen moeilijke zoektocht, want op tweehonderd meter van mijn huis staat cafetaria ‘De Stroomarkt’, mijn favoriete cafetaria in Deventer. Al sinds de middelbare schooltijd kom ik daar regelmatig. In de jaren negentig werd menig tussenuur er doorgebracht. Frikadellen etend, blikjes cola drinkend, gokkend en vooral hangend, zoals dat hoort als je zeventien bent. We bouwden een goede band op met Hens, de eigenaar van deze snackbar. We werden kind aan huis. We waren liever bij hem dan in de klas. Erg gezond is het allemaal niet geweest, maar lekker belangrijk toch?

Cafetaria ‘De Stroomarkt’ ziet er al jaren vrijwel hetzelfde uit, op een ander zonnescherm na. Waarom zou je veranderen als je goed bent? Hens ziet er ook nog steeds hetzelfde uit en hij volgt nog steeds Go Ahead Eagles. Gelukkig voor hem is Go Ahead Eagles gepromoveerd, zodat hij weer een seizoenkaart kon nemen. De jaren hiervoor liet hij zich informeren door zijn klanten. Tegenwoordig kan hij zelf weer meepraten. Rond een uur of zes liep ik binnen. Niet helemaal toevallig ging het gesprek met een etende bezoeker al over ‘Ons Cluppie’ en dan meng ik me daar natuurlijk graag in.

Hens maakte zich zorgen. Als het aan hem lag hadden we al iets meer punten gehad, zodat we wat meer ruimte hadden. ‘Het wordt nu allemaal wel heel spannend,’ zei hij. De etende bezoeker reageerde logisch: ‘We moeten blij zijn dat we staan waar we nu staan. Ik geniet van Go Ahead Eagles. Iedereen in de stad heeft het erover. De Adelaarshorst is elke twee weken een prachtige plek om te zijn. Hens was het allemaal met hem eens, maar sloot af met de volgende woorden: ‘Maar toch maak ik me zorgen. We moeten wel even een paar punten meer halen.’

Waar je ook bent, in voetbalkantines, in cafés, op rookplekken bij bedrijven, bij zwangerschapsgymnastiek en op vele andere plekken in Deventer gaan gesprekken over Go Ahead Eagles. Dat is weleens anders geweest. Sinds dit jaar is Go Ahead Eagles weer gespreksonderwerp nummer 1. In de cafetaria werd het elftal tijdens het eten van een bakje patat met mayonaise en een frikadel even snel doorgenomen. De verdediging ‘staat wel’, maakt fouten, maar daar kan je niet veel aan veranderen. Turuc is goed, Falkenburg scoort te weinig en Overgoor is de motor van het elftal. Voorin moet het beter. Antonia is maar een rare speler, met gekke trekjes, Godee komt er steeds beter in, Houtkoop scoort te weinig en Kolder is niet zo goed als de eerste helft van het seizoen. En Hens was geen fan van Booy. Zo heeft iedereen zijn eigen mening.

Voetbalclubs hebben het niet makkelijk in deze crisistijden. Ook cafetaria’s hebben het lastig. Door winkelleegstand in de buurt van de Stromarkt loopt het bij Hens niet altijd meer storm. Gelukkig zijn er nog de diehards, zeg maar de seizoenkaarthouders, die altijd blijven komen. Om even lekker een patatje te eten en vooral om lekker dom over ons cluppie te lullen. Smullen toch?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s