Matchday: De man met de pet

Vaak een kwartier voor het begin van de wedstrijd komt hij langs lopen. Een wat oudere man, ik schat hem 64 jaar. Een baardje, een gebreide roodgele sjaal, een ouderwetse pet op en een bak koffie in de hand. Hij kijkt niet om zich heen, maar loopt stoïcijns richting zijn stoel. Het zal ergens in Vak-12 zijn. Zo goed heb ik hem nog nooit gevolgd. Hij is altijd alleen. Nooit een metgezel om mee te kletsen. Al jarenlang zie ik hem voorbij lopen in dat zelfde drafje. Elke wedstrijd weer hetzelfde riedeltje. Blijkbaar vindt hij het prima op deze manier en dat siert de man.

Zo’n man roept vragen bij mij op. Hoe zou zijn privé leven eruit zien? Heeft hij een vrouw, of woont hij alleen? Laten we van het positieve uit gaan. Hij heeft een vrouw, ook ergens in de zestig. Ze werken allebei niet meer en zitten een beetje thuis bij de kachel. Hij slaapt uit tot een uur of negen, zij is dan al in de keuken. Gedoucht en al heeft ze zijn ontbijt klaar gemaakt en dat elke dag opnieuw. Hij eet altijd bruin brood met runderrookvlees, soms afwisselend met leverkaas. Wel met een goede plak boter erop overigens. Daarna leest hij de Stentor. Het landelijke nieuws wordt opzij gelegd, want regionaal nieuws vindt hij belangrijker. Hardop vloekt hij als hij leest de bouw van het nieuwe gemeentehuis wat duurder uitvalt. ‘Hadden ze verdomme nooit moeten bouwen. Had maar een gedeelte van dat geld aan Go Ahead Eagles gegeven, dan hadden we nu een paar mooie tribunes gehad.’ Zijn vrouw maant hem tot kalmte met een glas melk.

’s Middags lopen de twee hun vaste rondje. Ik beeld me even in dat ze op de Zandweerd wonen. Ze lopen om de voormalige ijsbaan heen langs de IJssel, op het looppad. Bij de spoorbrug slaan ze linksaf om via de Zwolseweg weer terug naar de Zandweerd te lopen. Een frisse neus van een anderhalf uur. Thuisgekomen neemt hij het landelijke nieuws en de sportkatern door. Hij mompelt weer hardop dat hij het niet eens is met de trainer, die Marnix Kolder maar blijft opstellen: ‘Kunnen ze mij nog beter in het veld zetten.’ Zijn vrouw noemt hem een mopperkont en zegt dat hij vanavond weer op de banken staat als Kolder een doelpunt scoort.

Het avondeten bestaat uit zijn lievelingseten: Boerenkool. Dat brengt geluk heeft hij ooit eens gezegd. Allemaal gelul, maar hij vindt boerenkool gewoon lekker. Met een stuk worst van de Hema. Owee, als er een ander merk ligt. Dan eet hij het niet. Spekjes erbij. Als afsluitertje nog een bak chocoladevla en daarna om zeven uur naar De Adelaarshorst. De beste man gaat altijd op de fiets en zet deze altijd op dezelfde plek neer. Tegen de derde boom aan, vanaf de ingang gerekend. Alles altijd in hetzelfde stramien. Als ingang pakt hij het meest linkse ingangspoortje om daarna twee zakjes suiker in de door hem bestelde koffie te gooien. Roerend loopt hij naar zijn vaste stek op de IJsseltribune.

(Deze column stond in de Matchday van Go Ahead Eagles tegen Twente)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s