Kleedkamergeheimen

Voetballers houden graag dingen geheim. Zoiets zit in de gemiddelde voetballer. Zoiets gebeurt. Het begint het van jongs af aan. Pas jaren daarna ga je daar uitgebreid over praten, als je herinneringen ophaalt uit die goede oude tijd. Die tijd dat je een jaar of twaalf, dertien was en niemand zorgen had. Het leven was een feest. Niemand maakte je wat. Je kon doen wat je wilde. Lekker buiten klooien in speeltuinen. IJsjes bij de plaatselijke cafetaria of blikjes Summit of 3es frisdrank kopen, want dat was lekker goedkoop. Dertig of veertig cent. Met dubbeltjes en stuivers naar de supermarkt en dan een hele middag doen met dat ene blikje. Als je echt veel geld had, kocht je nog een zak kaaschips, die waren ook goedkoop. De enige zorgen waren er als je na trainingen of wedstrijden van je eigen team moest douchen.

Onder de douche in de kleedkamers werd het onderscheid gemaakt. Daar zag je elkaar opeens naakt en dan zag je dus echt alles. In die leeftijd begon het allemaal een beetje te werken én vooral te groeien. Dan kon er opeens een minderwaardigheidscomplex ontstaan. Ik heb het nu over begin jaren negentig, want het schijnt dat de jeugd tegenwoordig de onderbroeken aanhoudt. Dat was toen geen optie. Je zag alles. Elke keer zag je weer die ene jongen zich op een aparte manier wassen, alsof hij een schema van thuis mee had gekregen. Andere jongens kwamen met dure shampoo aanzetten, waar anderen het met goedkope Duo-gel moesten doen. Soms liep er nog een jongen langs, waarvan je kon zien waarom er een remspoor in zijn onderbroek achtergebleven was. Als je pech had keek je zo een kontgat in van een medespeler die zijn shampoofles liet vallen. Er viel niets te verbergen. Zelfs als je tot het einde wachtte om te douchen werd je gespot. Dat spotten deed je als jongen onbewust. Heel soms werd er een grapje gemaakt. Dat je een kleintje had ofzo, maar dat was uniek. Als je het heel slim speelde en net in die dooie hoek van de douche ging douchen en snel een handdoek om je middel sloeg bleef je buiten schot. Daar had je ook vakmensen in. Met een handdoek om je middel in en uit de douche en na de tijd de onderbroek aantrekken onder die handdoek. Probeer het maar eens. Dat is niet zo makkelijk.

En dan zag je opeens dat die jongens naast je, die in het veld gewoon een simpele rechtsback was, een grotere had dan jijzelf. Het bungelde al een beetje. Dan keek je naar beneden en dan dacht je bij jezelf: ‘Nou, als dat het moet worden, dan moet ik nog wel even.’ Anderen hadden er haar op. Uniek was dat. Hoe kon zoiets? Waarom had ik dat niet? Die ene Turk in het elftal zat helemaal onder het haar. Maar die had ook al een snor. Die jongens die iets voor liepen waren ook iets zelfverzekerder onder de douche. Die legden hun handdoek voor de douche op een plank. De echte gekken plasten zelfs, zonder handen, lachend. Zag je opeens een dikke straal tussen de douchestralen. Dan lachte je mee. Zolang ze maar niet tegen je aan pisten. Het was puur machtsvertoon. Laten zien dat je een grote hebt.

Maar deed je niet mee met het machtsvertoon, dan praatte je er niet over. Weten waar je staat. Later komt alles goed. Als je in de senioren speelt is het allemaal geen issue meer. Dan wordt er niet meer op gelet. Dan wil je zo snel mogelijk douchen om aan het bier te kunnen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s