Matchday: Erin blijven

Op zaterdagmiddag lig ik vaak op de bank. Zo rond een uurtje of vier, vijf, zes. Echt een heerlijke tijd om op de bank te liggen. Het zonnetje schijnt dan mooi de huiskamer binnen, maar net niet irritant genoeg om televisie te kunnen kijken. Ik kijk dan half naar Engels voetbal op FOX. FOX zorgt voor rottijden om af te trappen, maar ook voor Engels voetbal. Zo slecht is FOX dus nog niet. Ook niet op de momenten dat je een uitwedstrijd van Go Ahead Eagles wil zien en daarvoor niet twee uur met een houten bek in de bus wil zitten. De zender krijgt nog wel eens kritiek, maar probeer ook de positieve punten er van in te zien, ondanks dat Spongebob op een andere zender meer kijkers trekt.

Ik dommelde tijdens een wedstrijd van Manchester United in slaap. Rond kwart voor zes werd ik wakker en zapte ik meteen naar Final Score op BBC. Millwall tegen Charlton Athletic was 2-2 geworden en zes minuten in blessuretijd maakte Plymouth Argyle gelijk. Hele belangrijke informatie. De uitslagen gaan altijd het ene oor in en het andere oor uit. Alleen de uitslag van Luton Town onthoud ik voor anderen die daar eventueel in geïnteresseerd zijn. Daarna zap ik terug naar FOX en daar is er meestal Eerste Divisie voetbal op. De ‘highlights’ van de avond ervoor. Ik denk dan weleens aan de jaren hiervoor. Toen wij ook in de eerste divisie speelden. Dan wil je nog niet inzien dat het allemaal niet veel voorstelt. Daar word je op gewezen als je op zaterdagen als deze er toevallig langs zapt. Ik werd er niet vrolijk van. Ik vocht tegen mijn slaap.

Ik wil de eerste divisie niet helemaal afkraken, maar als je eenmaal in de eredivisie speelt, wil je niet meer terug. Tijdens zo’n uitzending met samenvattingen werd ik met allerlei trauma’s geconfronteerd. Een verschrikkelijk veld bij Fortuna Sittard. Hoe lang rijden was dat altijd? En hoe vaak verloren we daar? En dan dat hele stuk nog terug. Top Oss, met duizend man op de tribune. FC Emmen, waar je de spelers elkaar hoort coachen omdat er minder toeschouwers in het stadion zitten dan dat er op opgegeven worden. FC Eindhoven met…. Tja, met wat eigenlijk? En ik denk nog even terug naar die thuiswedstrijden. Zeventien stuks of eerder zelfs achttien. Het merendeel van die wedstrijden kan ik me niets meer van herinneren. Heel soms is er iets van een herinnering. Van de Biezen met een hakje tegen Dordrecht, Yildirim die zes scoort tegen Cambuur of Smeekes die de hele verdediging van Zwolle voorbij rent. Maar het stokt al snel. Het leven in de eerste divisie is geen hoogtepunt. Ik vond het op ten duur een kwelling worden.

En daarom moeten we erin blijven. Ik wil nog een seizoen (veel meer natuurlijk) elke wedstrijd achtduizend supporters op de tribune, die met alle spelmomenten meeleven. Grote wedstrijden in de Adelaarshorst en daarbuiten. En op FOX. Ik wil ook wedstrijden op de bank op televisie kunnen kijken. Maar dan wel met Go Ahead Eagles in de eredivisie, anders val ik weer in slaap.

(Deze column stond in Matchday, het programmaboekje van Go Ahead Eagles)

Advertenties

2 thoughts on “Matchday: Erin blijven

  1. Gefeliciteerd met de overwinning gisteren! Hoewel ik weinig heb meegekregen qua geluid van de sfeer, toch genoten van tribunes die eens in de zoveel tijd opveren zonder echte aanleiding, een fanatiek publiek dat niet alleen op de b-side staat (niet eerder gezien buiten het eigen stadion) en het ouderwetse, mooie stadion! Hopelijk volgend jaar dus weer een uitwedstrijd naar Go Ahead! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s