Juichen

Morgen is het eindelijk zo ver. Het Nederlands Elftal moet spelen. Oranje! Onze jongens! Na wekenlang voorbereiden mogen ze de ‘wei’ in tegen Spanje. Meteen een kraker, want beide landen kwamen elkaar vier jaar geleden in de finale van het WK in 2010 ook al tegen. Wij, je leest het goed: wij!, hadden toen moeten winnen, maar dat gebeurde niet. Heel Nederland was toen Oranje. Iedereen keek. Er was een waar volksfeest op komst. Miljoenen mensen hadden al aangekondigd om naar de huldiging in Amsterdam te gaan. Speciaal voor onze jongens! Ons Oranje! Ons Nederland. Zo’n toernooi maakt ons trots. Allemaal zijn we vrolijk als Nederland goed presteert.

Vier jaar later is het allemaal wat anders. Uiteraard zijn er de die-hards, die de straten al weken geleden versierd hebben. Maar verder komt het allemaal wat moeizamer op gang. We beseffen het ons nog niet zo goed, maar het is dus morgen al hè. De winkels hebben iets minder prullaria ingekocht en momenteel ligt er nog voldoende. Oftewel: er is ook nog niet veel afgenomen. Gelukkig zijn er de juichpakken van Roy Donders, nu al een cultpak. Heel slecht uiteraard, maar daardoor wel een mooi hebbedingetje. Veel leuker dan die lullige hamsters van de Albert Heijn. Het is allemaal wat kleinschaliger, maar veel winkels besteden ergens wel aandacht aan het WK, zoals het hoort.

De supporters zijn terughoudend en dat is logisch. We hebben geen wereldploeg. We hebben een aanval waar menig land jaloers op is, maar verder is het middelmatig. Aan de andere kant: Hoe goed zijn die andere landen eigenlijk? Heeft Uruguay écht elf goede spelers? Heeft Italië een verdediging die staat als een huis? Is Spanje na zo’n loodzwaar seizoen in staat om nog een keer te knallen? Zelfs bij Brazilië kan je nog gaan twijfelen, omdat je het merendeel van de spelers nooit ziet spelen.

Er zijn ook de Haters. Zij die nu al weten dat Oranje er al na een ronde uit ligt. Dat hebben ze namelijk al meerdere malen verkondigd. Sommige Haters krijgen het voor elkaar om op een dag dertien keer te melden dat het niks wordt, dat Van Gaal een klootzak is en Robben als een homo kijkt. Een mening hebben hoort erbij. Mensen zonder mening zijn ook zo saai. Maar je kan ook overdrijven. En wat is er leuk aan dat je zo vaak per dag meldt dat het niks wordt? Haal je daar dan voldoening uit? Wil je dat aanhalen als Oranje er inderdaad een keer uitvliegt? Zo van: Ik heb het toch gezegd, vanaf het begin al. Het zijn van die types die bij oefenwedstrijden van Nederland voorafgaand aan dit toernooi ook gingen juichen als bijvoorbeeld Ecuador scoorde. En dan heel hard lachen. Zogenaamde leukdoenerij. Donder toch op! Hele extreme Haters worden zelfs voor Duitsland.

De Haters mogen wat mij betreft allemaal tijdelijk het land uit. Misschien wat rigoureus, maar dat is beter. De NS heeft heus nog wel wat smerige treinen over. Vanaf dan geen irritaties meer, maar alleen maar mensen die Pro-Oranje zijn. RTL hoeft dan ook geen Voetbal International meer uit te zenden. Die tafelheren lullen toch alleen maar negatief. Die negatieve sfeer hebben we niet nodig. Nationalistisch moeten we zijn. Hup Holland Hup! Juichen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s