Leuk extra-tje

Frank Snoeks becommentarieerde de wedstrijdbeelden van dinsdagavond. Het publiek van Brazilië werd gefilmd. Het waren prachtige (ja, sorry, ik ben niet helemaal objectief) shots van balende en soms huilende Brazilianen. Mooier krijg je ze niet. Na de oorwassing tegen Duitsland baalden ze allemaal hand in hand, dat nare opportunistische volk, onder leiding van de verschrikkelijke man Luiz Felipe Scolari. Zeven doelpunten tegen in een halve finale. Prachtig! Niet dat ik het de Duitsers gun, maar dit was prachtig. De Braziliaanse luchtbel werd in negentig minuten tijd vakkundig doorgeprikt.
Snoeks leefde mee met de Brazilianen. Hij legde zelf nog even een link. Blijkbaar had hij ook gezien hoe supporters van NEC reageerden na hun degradatie. Iedereen kent de beelden vast nog wel. Huilende supporters, getroost door vrouwen. Tranen met tuiten. Snoeks vond het leed van de Brazilianen erger. En dát is natuurlijk lulkoek.

Supporters van een nationaal elftal kunnen lijden, maar zoiets gaat snel over. Het is maar een toernooi. Binnen afzienbare tijd is er weer een groot toernooi. Kunnen de supporters zich daar weer op richten. Voor een clubsupporter is het anders. Stel je bent dus voor NEC. Je hebt jarenlang in de Eredivisie gespeeld, soms zelfs Europees, en je degradeert naar de Eerste Divisie. Dan pas val je in een gat. Jouw club, waar je een seizoenkaart van hebt, waar je elke week mee bezig bent, waar je je vrienden ontmoet, op een niveau waarvan jij vindt dat ze daar niet horen. Het hele seizoen heeft jouw club achter de feiten aangehold. Nederlaag op nederlaag. Depressief zou je ervan worden op sommige momenten. Je neemt de prestaties van je club onbewust toch mee in je reguliere leven. Op een gegeven moment denk je dat je nog goed komt en dan gebeurt het toch: Degradatie! Dan breekt er wat en komen vanzelf de tranen. Dat leed is echter. De club is een onderdeel van het leven.

Die nationale elftallen zijn allemaal leuk en aardig en je moet ook zeker meegaan in de sfeer. Het is prachtig als jouw land ver komt op een toernooi. Hoe mooi is het dat heel Nederland momenteel in rep en roer is? Die akelige zomerstop wordt prima gevuld zo. En het is een perfecte reden om keihard te buizen en de barbecue aan te gooien. Zomaar even twee pluspunten. Maar als ‘we’ eruit vliegen, dan kunnen we snel schakelen. Het leven draait namelijk niet om het nationale elftal. Het draait om je eigen club. Het nationale elftal is een leuk extra-tje. Stel je bent supporter van NEC. Dan heb je dit WK nodig om het akelige seizoen te vergeten. Het helpt in het verwerkingsproces. Maar als Nederland toevallig vanavond of zondag verliest, dan is het rouwproces daarvan wel even wat korter dan die van de degradatie.

Op die momenten schakel je als clubsupporter gewoon weer terug naar je eigen club. Dan is zelfs Eerste Divisie-voetbal weer lekker. Een uitschakeling van het nationale elftal beïnvloedt je leven niet. De degradatie van je eigen favoriete club wel, want daar sta je mee op en je gaat er ook mee naar bed. Het nationale elftal is maar bijzaak.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s