Boekrecensie: Schijt

Wij zijn fan van de schrijver Marcel van Roosmalen. Daarom is deze recensie misschien niet helemaal objectief. De manier waarop van Roosmalen de dingen beschrijft die hij meemaakt blijft leuk wegleesmateriaal. In het verleden maakte hij al vaker indruk met boeken over zijn geliefde Vitesse, die toen nog door Hard Gras uitgebracht werden. Het zijn inmiddels collectors items geworden. Vorig jaar kwam daar het boek over Theo Bos nog bij. Een indrukwekkend, maar ook grappig boek. Alleen dat is al een prestatie op zich.

In ‘Schijt’, een favoriet stopwoordje in Arnhem, blikt van Roosmalen terug op het afgelopen seizoen van Vitesse. De beleidsbepalers, die er momenteel zitten, worden vakkundig gekleineerd. Wederom blijkt Vitesse in niets een topclub, waar een stabiele organisatie staat. De hoofdpersonen in het boek zijn echter Theo Janssen en voormalig perschef Ester Bal. Van Roosmalen is goed bevriend met de twee en geeft ze daardoor een uitgebreid podium. Janssen valt gedurende het seizoen uit met een knieblessure en besluit ook maar meteen zijn voetbalcarrière te beëindigen. Bal wordt ontslagen, omdat ze niet met de huidige beleidsbepalers door een deur lijkt te kunnen. Alle details hieromtrent zijn terug te lezen in ‘Schijt’.

Toch zit er een smaakje aan dit boek. Veel verhalen over dit seizoen zijn al eerder verschenen in NRC Next en dus niet meer helemaal nieuw. Verder is het boek opgevuld met hoogtepunten uit de vorige boeken van van Roosmalen. Dat is aan de ene kant heel handig, omdat je dat alles bij elkaar hebt, maar het is ook makkelijk. Het is overigens niet zo extreem als de ‘oude koek boeken’ die uitgeverij VI boeken tegenwoordig uitbrengt met columns van bijvoorbeeld Nico Dijkshoorn, Johan Derksen en Michel van Egmond. Daarvoor bevat ‘Schijt’ nog te veel nieuwe leuke dingen. Als je dus een liefhebber bent van van Van Roosmalen, en dat zijn er velen, is dit een welkome aanvulling van je collectie. Maar het zou ook wel weer een keer leuk zijn als hij met een boek komt zoals ‘We weten heus wel hoe laat het is’, een boek waar niemand de inhoud van herkent tijdens het lezen.

Het schijnt dat dit overigens écht het laatste boek van Van Roosmalen over Vitesse is. De schrijver lijkt de feeling met de club kwijt te zijn, doordat het allemaal te onpersoonlijk geworden is in zijn ogen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s