Matchday: Lesly de Sa

Ik ben niet heel snel enthousiast over een speler. Ze moeten zich vaak eerst twee keer bewijzen, voordat ik om ben. Een speler moet iets extra’s hebben. Doorsnee spelers vind ik ook prima, als ze maar hard werken. Meer hoef niet. En we hebben het over Go Ahead Eagles, dus heb je niet snel te maken met prachtspelers. Quincy Promes vond ik een uitschieter. Bij hem had ik meteen een goed gevoel. Daar was één balaanname genoeg voor. En die balaanname was zelfs tijdens een warming-up in Almere. Totaal uit het niets legde hij een bal geheel dood op zijn voet. Als ik eraan terugdenk loopt me het water opnieuw uit de mond. Promes speelt sinds twee weekjes in Rusland. Daar zal hij ook vast heel vaak ballen geheel doodleggen om daarna weer een dribbel in te zetten. Helaas helemaal in Rusland, uit ons zicht. In ieder geval uit mijn zicht, want ik kijk nooit naar de Russische competitie. Hopelijk zien we hem terug in Oranje. We hoeven ons geen zorgen om hem te maken, want naar verluidt verdient hij daar een slordige drie miljoen euro per jaar. Ik zeg kassa!

Maar er is een nieuwe speler waar ik enthousiast van word. Bij zijn aantrekken was ik nog wat huiverig. Weer iemand van Ajax… Soms lijkt het dat ons hoofdkantoor van de scouting in Amsterdam zit. Lesly de Sa maakte zijn officieuze debuut in Terwolde tegen een club uit Israël. Hier was al een klein beetje zichtbaar dat we met een lefgozertje te maken hadden. Bij de laatste oefenwedstrijd voor de competitie tegen Istanbulspor was ik verkocht. De Sa wilde zich laten gelden. Dat was aan alles te zien. De eerste dertig minuten gaf hij vol gas. Keer op keer passeerde hij zijn directe tegenstander, alsof deze er niet stond. Hij zocht hem op en wipte er zo langs. Hij had er geen enkele moeite mee. Na een keer of zes werd het zelfs een beetje eentonig. ‘Hij moet niet alles goed gaan doen hoor, want dan hebben we niets meer te zeiken,’ zei mijn buurman op de tribune. Het enthousiasme spatte er vanaf bij De Sa. De tweede helft nam hij gas terug, of hij was moe. Daar zullen we nooit meer achter komen.

Wij zijn Jarchinio Antonia gewend op rechtsbuiten. Ondanks dat hij in zijn laatste periode goed was voor belangrijke doelpunten en assists, was er toch altijd een wansmaakje. Er zat nog veel meer in volgens mij. Nu gaf hij best vaak een tikkie terug, of verdwaalde hij tijdens een van zijn solo’s ergens in een mêlee van spelers op het middenveld. Of hij vond het weer nodig op links te gaan staan, waar hij nooit gevaarlijk werd. De Sa kent geen twijfels. Hij blijft zijn tegenstanders opzoeken. Zijn doelpunt tegen FC Groningen getuigde van grote klasse. Een goede balaanname, een korte draai om de bal, tegenstander opzoeken, tegenstander voorbij, nog een tegenstander aftroeven op snelheid en dan de bal met links keihard in de kruising jassen. Een mooier debuut in een volle Adelaarshorst is niet denkbaar. Ik weet het. Het is nog maar een momentopname. Het moet nog koud worden in Nederland en De Sa zal niet altijd deze vorm vast kunnen houden. De eerste indrukken zijn in ieder geval. Ik ben fan!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s