Met de fiets

Tegen PEC Zwolle had ik een Engelsman op visite. Hij was ’s nachts om drie uur vertrokken vanuit het zeer trendy Luton om op zondagochtend op tijd te zijn om in te drinken voor de wedstrijd. Met een ‘big smile’ kwam hij in Deventer inrijden, zoveel zin had hij in dit uitje. In plaats van ‘Hartlepool-uit’ koos hij voor de IJsselderby. Hij maakte de juiste keuze, ook al won Luton Town ook makkelijk. Maar bij aankomst in Deventer schrok hij toch een beetje. Het plan was namelijk om met de fiets naar de kroeg te gaan. Dat vond de Engelsman maar raar. Hij stemde uiteindelijk wel in, maar de twijfel was van zijn gezicht af te lezen.

Fiets met een Engelsman door de stad en je vermaakt je. Hij weet niet aan welke kant er gefietst moet worden en slipt bij de kleinste dreiging tot gevaar. Na tien minuten was hij blij dat hij af kon stappen. Ook dat ging niet soepel. Engelsen zitten weinig op de fiets en naar het voetbal gaan ze al helemaal niet op de fiets. Dat fenomeen kennen ze overzees niet. Daar komen ze met de auto, of de trein en lopen het laatste stuk. Zo’n voettocht kan een hele tijd duren weet ik toevallig uit ervaring. Het maakt Engelsen niet uit. In Nederland fietsen we liever. Ik weet niet anders. Vanuit de stad naar het stadion lukt nog wel lopend, maar worden de afstanden groter, dan prefereer ik ook de fiets. Denk daarbij ook aan de ‘netto-drinktijd’. Uiteindelijk heb je er profijt van en kan je langer in de kroeg zitten.

De fiets is ‘booming’ in Deventer. Neem op een wedstrijddag een kijkje in de Vetkampstraat en je weet wat ik bedoel. Het lijkt erop dat alle achtduizend supporters met de fiets komen. Dat is niet zo, want de bezoekers van vanavond zijn met de tractor gekomen. Tien jaar geleden kon je je fiets overal kwijt tot het begin van de wedstrijd. Nu moet je de grootste moeite doen voor een plekje. Ik zet mijn fiets overigens ‘beveiligd’ neer binnen het stadion. In mijn supporterscarrière ben ik twee fietsen kwijt geraakt in de Vetkampstraat. Die zijn waarschijnlijk op slot en al in een donker gangetje verdwenen en niet veel later zonder slot doorverkocht. Ook dat is de Vetkampstraat.

In de stad zie je tegenwoordig roodgele fietsen. Er was een tijd dat er maar één roodgele fiets was. Een mooi verhaal is dat die fiets opeens gestolen was. Via Facebook ging er een opsporingsbericht uit en een dag later werd de dief op vriendelijke doch strenge wijze aangesproken en verzocht de fiets in te leveren. Leve de sociale controle. Nu kan je via Verhipmijnfiets.nl zelf ook makkelijk een echte Go Ahead Eagles fiets kopen. Een hele hippe moderne casual fiets. Een echte aanrader! Het is overigens niet te hopen dat iedereen zo’n fiets gaat kopen, anders wordt het een megapuzzel om na de wedstrijd je fiets in de Vetkampstraat terug te vinden.

Het is de tijd om de problemen met parkeerplaatsen definitief op te lossen. Iedereen moet gewoon op de fiets komen. Dat is de toekomst. En nog gezond ook. Win-win. De Engelsman liet een dag later weten dat hij ondanks de fietstocht een fantastische dag had gehad.

(Deze column staat in Matchday, het officiële programmaboekje van Go Ahead Eagles)

Luton Town is terug op nummer 1

Het Engelse Luton Town is een club met een verhaal. Voor een beknopte samenvatting van dat verhaal verwijzen we jullie naar de Engelse wikipediapagina van de club. Vorig seizoen werd de club kampioen in de Conference, het vijfde niveau in Engeland.

Na een stroeve start dit seizoen heeft de club de weg omhoog gevonden. Afgelopen zaterdag werd de derby tegen Northampton Town gespeeld. Deze club nam gewoon duizend man mee, alsof het niks is. We hebben het over het vierde niveau in Engeland. Het stadion zat sowieso tjokvol met dik tienduizend toeschouwers.

Een kwartier voor tijd werd er in het stadion duidelijk dat de eerste plek opnde ranglijst die zaterdag binnengehaald kon worden. De ‘Hatters’ zoals de supporters van Luton genoemd worden gingen er eens goed achterstaan. In de laatste minuut gebeurde het waar iedereen op gewacht had. De 1-0 viel. Alle Luton-supporters werden helemaal gek. Na jaren vol gezeik en gedoe stonden ze nu opeens weer eerste in de ‘Second Division’, een divisie die er toe doet. Blijdschap 2.0. Je had er bij moeten zijn. In de pubs was het tot laat gezellig. Iedereen was in opperbeste stemming. Het is dan misschien voetbal in de marge. De puurheid spatte er vanaf. Het was een prachtige dag.

image

Dit is ook Luton

image

Dit ook

image

Lekker drinken

image

Maar Luton is vooral ook heel mooi

image

En knus

image

Vette hap

image

Kreupel of niet. Niet naar de wedstrijd gaan is geen optie.

image

Gluren

image

Het is even proppen

image

image

Duizend man in het uitvak

image

‘Fuck the FA and the Football League. We are the famous Luton Town’, de muzikale kraker van de dag.

image

image

Ouderwets hekken hangen

image

image

Op de naar de pub

image

Tot in de late uurtjes.

De tijd van verlengen is gekomen

Vorig seizoen hadden we Erik Falkenburg als aanvallende middenvelder. Hij sleurde, werkte goed samen met spits Marnix Kolder, gaf assists en scoorde ook nog eens. Als de nood aan de man was, speelde hij ook als spits. Het maakte Falkenburg niet uit. Hij gaf alles en dat sierde hem. Hij leek op zijn plek in Deventer. Woonde in de oude binnenstad. Supporters hoopten hardop dat hij bleef. Go Ahead Eagles zelf bood hem een voor Deventer begrippen een prachtig contract aan, maar Falkenburg koos voor NAC. Daar kan je moeilijk over doen als supporter, maar uiteindelijk weten we allemaal waar het om draait… NAC staat inmiddels onder Go Ahead Eagles en speelt nog slechter voetbal dan vorig seizoen. Hun trainer is inmiddels ontslagen. Geen ‘Happy Days’ voor Falkenburg.

In het begin van dit seizoen waren we allemaal teleurgesteld. We leken geen opvolger in huis te hebben voor Falkenburg. Peter Van Ooijen kreeg veel wedstrijden de kans, maar bleek niet de juiste man op de juiste plaats te zijn. Kan gebeuren. Zijn tijd komt nog wel. Of niet, want de volgende in de rij heeft zijn kans gepakt. Jeffrey Rijsdijk kenden we allemaal al natuurlijk. Hij debuteerde vorig seizoen al. De technische mensen haalden hem slim weg uit Dordrecht, waar hij meerdere malen opviel, onder andere tegen Go Ahead Eagles. Als je maar goed zoekt in de Eerste Divisie kom je vanzelf pareltjes tegen. Geef ze uiteraard wel even de tijd om te wennen. Voetballen verleer je niet, alleen hebben sommige jonge jongens weleens aanpassingsproblemen.

Toen Kolder vorig seizoen wegviel, zagen we Rijsdijk al lekker ballen op de ‘nummer 10’ positie. Rijsdijk is veel in beweging, komt vaak bij de aanvallers en pikt ook nog regelmatig een doelpuntje mee. De perfecte speler voor op die plek. Daarom was het ook vreemd dat niet hij de eerste keus was dit seizoen om op die positie te starten. Naar verluidt nam Rijsdijk het woord ‘ vakantie’ echter iets te serieus en daardoor startte hij een treetje lager in de pikorde. Een wijze les voor volgend jaar…
Maar nu is hij op de juiste plek. In de bekerwedstrijd tegen Feyenoord kreeg hij de eerste kans in de basis, en we weten allemaal hoe dat afgelopen is. Ondanks zijn goede optreden verdween hij meteen daarna weer naar de bank. Gelukkig voor Rijsdijk kwam hij er tegen Utrecht weer in. Rijsdijk schitterde op het veld. Was betrokken bij goede aanvallende combinaties en nog belangrijker: hij scoorde in de laatste seconde het winnende doelpunt. Zoals alleen een echte ‘nummer 10’ dat kan koos hij het juiste moment om een sprint in te zetten om de bal heerlijk in de verre hoek te leggen. Afgelopen zondag tegen Zwolle scoorde Rijsdijk opnieuw. Toeval bestaat niet. De beste man is op zijn plek en in vorm.

Nu komt het: Zijn contract loopt af. Go Ahead Eagles doet er verstandig aan Rijsdijk langer vast te leggen. Hij is de juiste man op de juiste plek. Je kan zien dat als je hem vertrouwen geeft, hij dit terugbetaalt. Voor de camera’s van Fox Sports vertelde hij (uiteraard) dat hij graag in Deventer wil blijven. Een oproep aan alle mensen die ook maar iets met het technisch beleid van Go Ahead Eagles te maken hebben: Verleng het contract van deze jongen. Dan zijn we voor een paar jaar verzekerd van een goede ‘nummer 10’. En oja, vergeet Van der Linden ook niet.

Een nog mooiere Adelaarshorst

We zijn bijna twee weken verder en ik ben nog steeds enthousiast en daar moet ik bij zeggen dat ik dat niet heel vaak zo lang ben. Martin Kleine Schaars heet de veroorzaker van dit enthousiasme. Op de supportersbijeenkomst, twee weken geleden, legde hij zijn plannen uit voor de renovatie van de Adelaarshorst. Want zo noem ik het: Renovatie. Wij hebben al het mooiste stadion voetbalstadion van Nederland, maar Martin gaat het nog mooier maken.

Kleine Schaars schijnt in het dagelijkse leven architect op zijn visitekaartje te hebben staan, maar misschien nog wel belangrijker is dat hij ook een voetballiefhebber is. Hij kent diverse stadions her en der in Europa en heeft zich daardoor laten inspireren. Een nog groter voordeel is dat Kleine Schaars supporter is van Go Ahead Eagles en daar heeft hij zich nog meer door laten inspireren. Go Ahead Eagles moet Go Ahead Eagles blijven volgens de architect. High Five! Dat vinden wij ook al jarenlang. Ooit waren er plannen voor nieuwbouw. Eerst in Blauwenoord en daarna in Epse. Deze plannen liggen vast nog wel ergens in een lade van een of andere luchtfietser en gelukkig blijven die daar voor altijd. De Adelaarshorst blijft waar die hoort, namelijk in de Vetkampstraat. Een stadion in een woonwijk. Ik kan alle clichés weer gaan opnoemen hier, maar uiteindelijk is deze plek het mooiste. Voetbal hoort onder de mensen. Parkeerproblemen? Lekker belangrijk! Dan loop je maar wat verder. Voor verwennerij ga je maar ergens anders heen.

Een half uur had Kleine Schaars nodig om de luisteraars omver te blazen. Een luid applaus volgde zelfs. Dat lukte Foeke Booy eerder op de avond niet eens, nadat hij zijn ervaringen van dit seizoen verteld had. De stadionmuur die intact blijft. De hoofdtribune die nu helemaal tot aan de cornervlaggen doorgebouwd wordt. De nieuwe Leo Halle Tribune, die mega hoog gaat worden. De open hoeken, zodat je vanuit de Vetkampstraat zo het veld op kan kijken. De nieuwe daken, die een knik hebben en schuin aflopen. Een speciaal dakje op de hoofdtribune met daarop het logo van de club. Een loopbrug voor sponsoren. Larenstein eindelijk mooi verbouwd. Kleine Schaars kwam alleen maar met positieve ontwikkelingen. Op de vraag uit het publiek hoe hij dit allemaal in drie maanden wilde gaan doen, was het antwoord simpel: Het moet in drie maanden, dus het gebeurt in drie maanden. Prima teksten en allemaal goed onderbouwd. Dat laatste over de tijdsduur misschien iets minder onderbouwd, maar dat geloven we dan maar op zijn woord.

Stadion Craven Cottage van Fulham is het grote voorbeeld. De Engelse club is klote, maar het stadion mag er zijn. Google het stadion maar en je zal vergelijkenissen zien. Een prachtige ligging tussen een woonwijk en de Thames ingepropt. Vier verschillend ogende tribunes en kleine stukjes historie die her en der terug te vinden zijn. Geen modern bouwdoos-stadion, maar een stadion waar het naar voetbal ruikt. Dit moet een mooie renovatie-zomer gaan worden. Ik voorspel dat er dagelijks dagjesmensen in de Vetkampstraat staan om de verbouwing te bekijken. Een webcam is misschien wel een idee, zodat supporters, die aan het werk zijn, lekker de hele dag mee kunnen kijken. En dan is pas de helft af. Kunnen we daarna weer uitkijken naar deel twee van de verbouwing.

(Deze column stond in de Matchday van afgelopen zondag)

Op zoek naar een oefenwedstrijd

Je hebt supporters en je hebt supporters. Go Ahead Eagles zou afgelopen donderdag oefenen tegen Sparta in Terwolde, om de hoek bij Deventer. Hier stak de Burgemeester van gemeente Voorst, waar Terwolde onder valt, een stokje voor. De organisatoren van de wedstrijd waren te laat met het aanvragen van een vergunning. Dat schijnt te moeten als je een oefenpotje speelt om twaalf uur ’s middags. Echt, er worden heel veel onzindingen verzonnen de laatste maanden, maar deze kan er ook nog wel bij. Zonder hier het hele vergunningenverhaal te vertellen: De oefenwedstrijd werd door de Burgemeester verboden. Pech voor alle werklozen en andere mensen die toevallig vaak vrij zijn. Geen daginvulling voor hun.

Er zijn op zulke momenten echter supporters die op zoek gaan. Noem het verveling, of noem het een extreme vorm supporter zijn. Ik hoorde het volgende verhaal: Meteen na het bekendmaken van het verbieden van de wedstrijd in Terwolde ging een groepje supporters op zoek naar aanknopingspunten. Normaal wil het nog weleens zo zijn dat een wedstrijd verboden wordt, maar wel gewoon ergens stiekem gespeeld wordt. Nadat supporters lezen dat een wedstrijd niet doorgaat ondernemen ze toch geen actie meer. Dat is een eeuwenoude tactiek van voetbalclubs. Er zijn dus echter uitzonderingen.

Via internet, twitter en facebook werd geprobeerd informatie te vinden. Zoektermen als ‘oefenwedstrijd’, ‘kowet’ en ‘kutbestuur’ hielpen echter niet veel. Nergens was er iets te vinden. Alleen een beroepsfantast wist op twitter te melden dat de wedstrijd in Wissel gespeeld werd. Niemand gelooft hem, maar toch hielden de jongens dit bericht even in het achterhoofd. Vier jongens stapten uiteindelijk in een auto. Ze kochten bier en chips voor onderweg, ondanks dat het pas half twaalf ’s ochtends was. Eerst naar Terwolde. Misschien tegen beter weten in, maar je weet maar nooit. Hier was echter alleen een leeg veld te zien. Vloekend werd de reis vervolgd. Na een knallende discussie achterin de auto over de nieuwe plek werd koers gezet naar Epe, waar Go Ahead Eagles weleens een trainingskamp opzet. Ook Apeldoorn zou een optie zijn, alleen ligt daar kunstgras en daar houdt trainer Foeke niet van. Onderweg las iemand in de auto op twitter dat er bij een Epenaar in de achtertuin niet gevoetbald werd. Wederom gevloek en getier. Op het supportersforum melde een lid dat hij de spelersbus in Zwolle had zien rijden. De chauffeur zette de auto stil aan de zijkant van de weg bij een benzinepomp. Er werden gehaktballen gekocht en verder gediscussieerd. ‘Dan maar richting Zwolle rijden. Misschien komen we de bus tegen,’ zei een supporter hoopvol. Iets later zei iemand anders op hetzelfde forum dat hij de bus gewoon op de parkeerplaats van de busmaatschappij zag staan. Hij kon het weten, want de supporter liep stage bij een bedrijf aan de overkant. Toch al onderweg in de richting van Zwolle werd koers gezet naar Garderen, ook zo’n favoriet stiekem oefendorpje. Ook daar echter geen enkel teken van leven.

Teleurgesteld dropen de supporters af. Zij gingen geen wedstrijd van Go Ahead Eagles zien. Tegengewerkt door een Burgemeester die op zijn strepen stond. Ook het bericht dat de oefenwedstrijd in Wissel gespeeld werd bleek onzin te zijn. De vier supporters vertrokken naar huis en speelden de hele avond FIFA 2015. Je moet wat. Ze speelden Go Ahead Eagles tegen Sparta. Het werd 7-7 en na penalty’s won Go Ahead Eagles. Keeper Cummins stopte ze allemaal.

De laatste seconde

Na zaterdagavond ben ik er helemaal zeker van. Niets is mooier dan winnen in de laatste seconde. De vreugde en blijdschap op zo’n moment zijn onbeschrijfbaar. Toch probeer ik het een beetje.

Na negentig minuten staat het 2-2 in Utrecht. Go Ahead Eagles speelt tijdelijk dramatisch en maakt aanspraak op een 5-0 nederlaag. Alles wat mis kon gaan ging mis in de eerste vijftig minuten. Gelukkig duurt een wedstrijd een tijdje langer. In de daaropvolgende veertig minuten speelt Go Ahead Eagles een soort van ‘Tikki Takki voetbal’ waar menig voetbalclub jaloers op zal zijn. Dat het maar 2-2 staat mag een wonder genoemd worden.

In de blessuretijd dringt de ploeg stiekem nog wat aan. Ach, waarom ook niet? Met drie punten terug naar Deventer rijden is toch fijner. Er volgt een ingooi. Wijnaldum gooit zonder na te denken zo hard mogelijk richting doel, Van Ooijen probeert door te koppen en zal vast claimen dat hij dat gedaan heeft, en dan is daar Jeffrey Rijsdijk. Na een ingetogen sprint van tien meter is hij eerder bij de bal dan de verdediger van FC Utrecht. Zijn schot met rechts gaat naar het uiterste hoekje van het doel: ‘Gooooooooooooooaaaaaaaaaaaaaal’ zeggen ze in Zuid Amerika. ‘Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!’ schreeuwt iedereen in het uitvak.

De een springt wild in het rond. De ander geniet rustig. Nog een ander pakt zijn buurman vast en omhelst hem. Op rij veertien vallen mensen over elkaar heen. Niemand doet hetzelfde. Het is een ongeorganiseerde chaos. En nog voordat je klaar bent met juichen fluit de scheidsrechter al af voor het einde van de wedstrijd. Geen zorgen meer over een mindere afloop. Dat is allemaal niet nodig. Geen stress meer. Nee, gewoon nog een keer juichen. Niet meer zo gek als een minuut geleden. De grootste gekte is geweest.

Vanaf nu begint het genieten. We zijn getuige van een heerlijke overwinning. Het woord ‘gestolen’ valt. Het zal allemaal wel. Voetbalsupporters hebben daar schijt aan. Uiteindelijk gaat het erom dat je kan juichen, want juichen betekent succes en plezier. De supporters die erbij zijn weten hoe het is. Doelpuntenmaker Rijsdijk vond het de mooiste voetbalavond uit zijn carrière. Het is hem gegund. Bij de supporters krijgt de avond in Utrecht ook zeker een mooi plaatsje.

FC Utrecht keihard gestraft

In elk stadion in Nederland zitten rondom het uitvak supporters van de thuisclub die er van houden om de collega-supporters van de tegenpartij flink te jennen. Daar halen mensen nou eenmaal voldoening uit. In Utrecht is dat niet anders. Als de plaatselijke FC tegen de bekende clubs speelt zit er een gerenommeerd groepje schuin tegenover het uitvak. Als ze tegen ‘pak um beet’ Go Ahead Eagles spelen zitten ze er overigens niet.

Daarvoor in de plaats had FC Utrecht een feestgroep ingehuurd, die nu op de plek van de beroeps-jenners zat. Het moet zo zijn dat deze groep van een man of honderd betaald is door de club. Dat kan niet anders. Al voor de aftrap waren ze overdreven sfeer aan het maken. Daar moeten gratis biertjes of bitterballen tegenover hebben gestaan. Het was buiten proporties. In de groep zaten zelfs lieden die verkleed waren. Carnavaleske momenten in de Galgenwaard. Dat is iets on-Utrechts. Utrecht is rauw. Als het kut is, is het kut en gaat het goed dan is het meteen heel goed. Geen nepperij verder. De Bunnik Side zingt en de rest van het stadion schreeuwt hard mee. Maar een uit het niets gecreëerd sfeerteam op de lange zijde? Dat hoort niet.

image

FC Utrecht werd er meteen voor gestraft. Go Ahead Eagles won in de laatste seconde. Dat deden de roodgelen vooral om dat walgelijke sfeerteam op de lange zijde te jennen. Om die blije jongens met een kutgevoel terug naar hun studentenhuizen te sturen. Of dat echt helemaal gelukt is, is moeilijk te zeggen. Zelfs na de nederlaag deden ze nog blij en riepen zelfs om een shirt van een FC Utrecht speler. Duidelijk geen voetbalmensen. Het erge was: Ze kregen het shirt. De speler gooide het shirt en de studenten doken in de richting van het shirt. Hier moet sprake zijn geweest van een zakelijk deal met de club.

De hardcore supporters van FC Utrecht moeten zich doodgeschaamd hebben. Laat het een wijze les zijn voor de club. Nog vaker deze overdreven sfeerverziekers op de tribune en FC Utrecht gaat nog meer punten verliezen