Een held die voorleest

Marnix Kolder zat vroeger op de Beukenlaanschool in Winschoten. Dat is echt een superleuke basisschool, waar je je als kleine jongen fantastisch kan ontwikkelen. Kijk maar waar Kolder met deze basisscholing terecht is gekomen. Daar heb je wel een stabiele opleiding voor nodig. In de jaren tachtig had Kolder er een wereldtijd en uiteraard was hij toen al een van de betere voetballertjes van het dorp. De kans is groot dat hij tijdens het jaarlijkse schoolvoetbaltoernooi topscorer was. De Beukenlaan is medio 2015 nog steeds een bruisende school. Zo werd Meester Klaas laatst gehuldigd omdat hij maar liefst veertig jaar in het onderwijs zit. Groep 5 en 6 gingen op schoolreis naar Hellendoorn. Dat moet een dolle boel zijn geweest in het pretpark. De ouderraad organiseerde een paasstolactie en een week geleden was er in het kader van de Nationale Voorleesdagen een speciale dag met oud-leerling Marnix Kolder als voorlezer.

Een citaat uit een nieuwsbericht uit ‘Het Streekblad’, een plaatselijke krantje van Winschoten en omgeving: ‘Veel kinderen brachten een cadeautje voor Marnix mee of kwamen in voetbaltenue. In vier sessies las de Eagles-spits alle, ruim driehonderd, leerlingen voor uit verschillende boeken over voetballen. Alle kinderen, van groep 1 tot en met groep 8, hingen aan zijn lippen. Na afloop van het voorlezen nam Marnix alle tijd voor het in ontvangst nemen van de cadeautjes en ging hij op de foto met fans. Als aandenken kregen alle leerlingen een boekenlegger met foto en handtekening van de proefvoetballer.’

In mijn tijd hadden we volgens mij geen voorleesdagen, of ik was buiten aan het voetballen, dat kan ook. Maar dat had me wel mooi geleken. Dennis Hulshoff die een stukje voorlas, of Mario Pique, of Jeroen Boere, of Jan Michels. Ik had waarschijnlijk aan hun lippen gehangen. Maakt niet uit welk boek, want dat waren toen helden en alles wat jouw helden doen is goed. Ik weet niet of dat tegenwoordig ook nog zo is, maar het bericht in ‘Het Streekblad’ doet me goed. Het lijkt er wel op dat de kinderen de voetballer Marnix Kolder als held zien. Die hebben nu op Instagram allemaal een foto van zichzelf samen met Kolder, met heel veel likes van hun klasgenootjes.

Soms wil ik me weleens verplaatsen in de kinderen van nu. Zullen zij ook alle wedstrijden bijhouden in schriftjes? Zullen ze nog Panini-plaatjes sparen? Zoeken ze tijdens de wedstrijden kaartjes en gaan ze die sparen? En knippen ze krantenknipsels uit? Misschien is er wel een hele organisatie in het Kidsvak, waarbij de kinderen contact hebben via internet-apps. Tijden zijn veranderd natuurlijk. Winschoten is ook geen Deventer. Zullen de Deventer kinderen van nu nog wel luisteren naar Sjoerd Overgoor of Xandro Schenk?

Ik heb ook nog voorgelezen. Niet aan een hele klas of aan een hele school, maar gewoon thuis aan mijn dochter van nog geen één. Ik las een stukje voor uit ‘Eagles till I die’. Het was ’s avonds na een laatste flesje, dus ze moest ook echt slapen. Na een hoofdstuk voorlezen wreef ze in haar ogen, het sein dat ze moe is. Er volgde een scheetje in de vorm van vijf plopjes. Daarna lachte ze naar haar held. Het sein om het licht uit te doen.

Advertenties

One thought on “Een held die voorleest

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s