Door de ogen van een speler (hoop ik)

De wedstrijd staat op punt van beginnen. We staan in twee rijen opgesteld. Snel komt die gast in dat gekke vogelpak nog even langs. De vogel praat gewoon Nederlands en wenst ons succes. Daarna rent hij snel het veld op en hitst de supporters op. Je moet er een beetje gek voor zijn om in dat pak rond te gaan lopen. Daarna horen we knallen. De scheidsrechter geeft het sein dat we het veld op mogen. We volgen hem. De knallen komen uit de richting van de B-side. Er wordt een gigantisch spandoek opgetakeld. ‘Deventer’ staat er met koeienletters op. Het geeft ons net even die extra ‘boost’. De jongens achter het doel staan vandaag in ieder geval weer achter ons. Het is zo lekker als ze zich laten horen de hele wedstrijd. Die steun is op moeilijke momenten heel erg goed voor het elftal.

Meer dan in andere stadions is de invloed van het publiek zo belangrijk. Als we in bijvoorbeeld Heerenveen of Enschede spelen krijgen we de meeste geluiden van de tribune helemaal niet mee. Het is veel te ver weg. Soms is dat wel lekker. Een tegenstander heeft weleens verteld hoe intimiderend hij het vond om in De Adelaarshorst te spelen. Supporters met het schuim om de mond die over de boarding hingen. Maakt niet uit hoe oud. Tieners, maar ook gasten van veertig jaar zijn hier zichtbaar fanatiek. Op sommige momenten in de wedstrijd heb je tijd om even in de tribunes te kijken. Dan zie je achter het doel groepen supporters liederen zingen. Handen in de lucht en ritmisch klappen. Het ‘Ga staan als je Eagles bent’ is ook fijn om te horen. Persoonlijk hoor ik ‘t het liefst als we echt voorstaan. Dat geeft een onoverwinnelijk gevoel, als bijna achtduizend supporters opstaan. Dan geven we de wedstrijd ook niet meer uit handen. Daar zorgen we hoogstpersoonlijk voor.

De supporter zelf heeft waarschijnlijk niet eens door hoe belangrijk ze voor ons kunnen zijn. Met name dit seizoen hebben we het regelmatig lastig. Het gaat allemaal niet meer vanzelf, zoals dat vorig seizoen bij vlagen wel ging. Op die momenten kunnen de supporters die twaalfde man zijn. Uiteraard weten we ook dat we er zelf voor moeten zorgen dat we jullie triggeren. Het begint allemaal met hard werken. Als we dat kunnen laten zien, verwachten we dat dat opgepakt wordt. Een simpele kreet als ‘kom op Eagles!’ kan dan al genoeg zijn.

Uiteindelijk lopen we als ploeg het liefst een ereronde na een overwinning natuurlijk. Eerst langs het kidsvak waar die kleine donderstenen allemaal staan te schreeuwen, al zijn sommige ouders nog fanatieker. Daarna langs de IJsseltribune, waar overal ook lekker fanatieke groepjes zitten. Daar zie je ze ook regelmatig richting de boarding rennen. Diezelfde koppen staan na de wedstrijd ook altijd vooraan. Om af te sluiten is een volle B-side prachtig. Vooral als het wat warmer is en supporters als dolle stieren in hun blote bast op de boarding staan. Dat is echt een schitterend gezicht. Wij spelers staan allemaal misschien net even iets anders in het leven als de meeste supporters daar, maar we voelen op die momenten zeker een klik. Onze avond kan op die momenten in ieder geval niet meer stuk!

(Dit stukje is fictief. Ik, ondergetekende, hoop dat het in de werkelijkheid zo werkt en dat de spelers zo denken. Ik zou het wel heel normaal vinden. Op momenten dat we één kunnen zijn, kunnen we elkaar helpen en juist nu hebben we dat nodig.)

Advertenties

One thought on “Door de ogen van een speler (hoop ik)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s