Roodgele brieven (17) : Cees

Hey Niet te Kraken,

Het was een gekke dag gisteren. Allereerst wil ik even stil staan bij de 2-4 overwinning in Den Bosch. Redelijk uniek wel, want normaal verliest Go Ahead Eagles altijd in Den Bosch, op een enkele uitzondering na. Maar nu opeens vier doelpunten. Negen doelpunten in twee duels. Nog een keer uniek. Je zou bijna denken dat de juiste weg ingeslagen is, de weg naar de top. Als we de mensen in Den Bosch mogen geloven was Chris David een ware verrijking. Dus ons middenveld wordt nóg beter. Ik ben benieuwd hoe de laatste week zal verlopen qua transfers. Her en der mogen spelers verhuurd worden bij Eredivisieclubs en Dennis Demmers heeft al laten blijken dat hij nog een middenvelder erbij wil hebben.

Maar het ging gisteren natuurlijk vooral om Cees van Kooten. Ik heb hem nooit in levende lijve zien spelen. Daarom vind ik het ook lastig om in te schatten waar hij nou precies stond op de spreekwoordelijke ladder. Ik was onder de indruk van een foto die ik zag. Van Kooten in een roodgeel shirt, met in koeieletters Van Kooten erop. Een prachtig shirt, maar wat mij vooral opviel waren zijn benen. Dat rechterbovenbeen is gigantisch. Die aangespannen spieren. Op die foto straalt hij uit dat hij de baas is. Niemand doet hem wat, maar niet op een arrogante manier.

Je schreef het zelf ook al in een stukje op de site, dat vooral supporters van boven de veertig jaar herinneringen hadden aan Cees. Dan komt altijd de wedstrijd tegen FC Amsterdam voorbij. Spelen met een zweepslag. Twee assists. Moet prachtig zijn geweest. Ben jij bij die wedstrijd geweest? Ik was nog niet geboren. Ik heb her en der berichten gelezen van oudere supporters. Iemand die met een roodgeel petje op in het kippenhok stond. Op het petje stond Cees, want dat was zijn held. Robert Heukels schreef een prachtig verhaal over Cees. Paul Bosvelt bedankte Cees voor alles. Wat ik wel mooi vond is dat Cees vorige week nog in het stadion is geweest bij Go Ahead Eagles-Telstar, ondanks dat hij al erg ziek was. Daar blijkt uit dat hij de ultieme voetballiefhebber was. Ik zag hem weleens zitten bij café Floors, samen met Bob Maaskant en Harry Elbers. Ik wist van verhalen dat dat zijn maatjes waren, al heel lang. Dat moeten mooie ochtenden zijn geweest. Met z’n drieën lekker slap lullen, waarschijnlijk vooral over voetbal.

Toevallig sprak ik ook nog iemand die met hem gespeeld heeft, zelfs in de wedstrijd tegen FC Amsterdam. Volgens hem was Cees een topper. Go Ahead Eagles zoekt altijd naar de perfect meevoetballende spits, die ook nog eens kan scoren. Dat was Cees dus. De man die ik sprak was aangedaan, ondanks dat het natuurlijk geen verrassing was dat van Kooten zou overlijden. Het zal druk worden bij het laatste afscheid. Ondanks dat ik hem verder niet ken als voetballer kijk ik uit naar de minuut stilte aanstaande zondag, al hou ik persoonlijk meer van een minuut klappen. Iemand die zoveel doelpunten heeft gemaakt voor onze club verdient nog één massaal applaus.

Hopelijk heb je nog een mooi apart verhaal over Cees van Kooten in je archief.

Roodgele Groet,

Buitenkantje Links

In ‘Roodgele Brieven’ gaan bloggers http://www.niettekraken.nl/ en Buitenkantje Links in op de laatste ontwikkelingen rondom Go Ahead Eagles

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s