De winnende treffer

Het gevoel als je de winnende treffer maakt moet fantastisch zijn. Stel je het maar eens voor. Het is ongeveer 22 mei, op een zondag. Mooi weer, lekker veldje, volle tribunes. Het publiek is fanatiek. De hele wedstrijd al hoor je vanuit een hoek van het stadion de supporters uit Deventer zingen. Het uitvak overstemt bij tijd en wijle de rest van het stadion. Het geeft je extra kracht. Kracht om een stap extra te doen. En die ene stap maakt net dat verschil. Net dat ene voetje dat je nodig hebt om de bal er bij de tweede paal in te glijden. Het is de tweeënnegentigste minuut en iedereen wordt gek. Je rent voorbij het thuisvak op weg naar jouw supporters in die ene hoek. Onderweg wordt je voor alles en nog wat uitgemaakt. Je wordt achtervolgd door medespelers. Ook de wisselspelers hebben vanaf de bank een achtervolging ingezet. Precies voor het uitvak zet je een soort vreugdesliding in. Twee benen vooruit en je handen in de lucht. Daarna ben je weg. Bedolven onder je medespelers. Op een gegeven moment liggen er tien op je. Er zijn comfortbalere momenten denkbaar. Net als je geen adem meer krijgt gaat iedereen van je af. Als je opstaat juich je nog een keer met twee handen in de lucht richting de achthonderd meegereisde supporters. Zij beuken hun vuisten kapot op de glazen wand voor het uitvak. Opeens realiseer je je het. Dit doelpunt is de belangrijkste uit je carrière.

Stel dat je dat ene doelpunt maakt waardoor Go Ahead Eagles weer terug promoveert naar de Eredivisie, dan weet je dat je nooit meer wat fout kan doen in Deventer. Je kan elke vrouw krijgen en zelfs mannen zullen zich aanbieden. Je hoeft nooit meer te betalen bij welke wasstraat dan ook, je krijgt een levenslang abonnement van het Burgerweeshuis en je eet voor altijd gratis Kowet-mosterd. Het zijn maar een paar voorbeelden van de vele voordelen die een winnend doelpunt kan geven. Een doelpunt kan je hele leven veranderen en dan nog in positieve zin ook.

Je zou er als profvoetballer alles voor over moeten hebben om dat ene winnende doelpunt te willen maken. Die eeuwige roem moet heerlijk zijn. Dat gevoel dat je niks meer fout kunt doen. Dat ene doelpunt komt onbewust steeds dichterbij. Na vandaag nog een minuut of 361 en dan even op de juiste plek staan. Succes!

Roodgele Brieven (63) : Bijna in een flow

Hey Niet te Kraken,

Interessant nieuws over jullie digitale museum. Je moet wat inderdaad, als er verder geen plek is, behalve het supportershome. Ik ben benieuwd naar gekke dingetjes die jullie bij elkaar gespaard hebben. Vreemde bekers, unieke programmaboekjes of shirts waar we het bestaan niet eens vanaf weten. Over musea gesproken. Ik las vandeweek dat Hagenees John van Zweden zijn spullen allemaal op ging halen uit het FC Den Haag museum. Dit allemaal omdat die gekke Chinees daar nu aan het roer zit. Hij vertrouwt het niet meer, is bang dat hij straks misschien dingen kwijt is. Toen eens een documentaire over hem gezien over zijn verzameling van FC Den Haag en Swansea City. Dat verzamelen gaat ook wel vrij ver. Weleens het verhaal gehoord dat hij met een leverancier van shirts ging bellen omdat die gehoord had dat er een misdruk was van een shirt. Wilde hij dan ook hebben. Zo heb je er van Go Ahead Eagles misschien ook nog wel een paar van die aparte shirts. In de jaren negentig speelde ze eens met ‘Eagles tegen racisme’ op het shirt. Een verschrikkelijk plakkaat was dat. Het shirt van de bekerwedstrijd in Eindhoven tegen PSV is ook zo uniek. Volgens mij hebben ze maar twee keer in dat lichtblauwe shirt gespeeld. Vrij uniek dus. Zo zal je vast nog wel meer shirts hebben die ik nu even vergeet.

racisme

En zo zal het shirt van volgend seizoen ook een soort van uniek zijn over tientallen jaren, behalve dan dat er waarschijnlijk meer dan duizend van zullen zijn. Dat lichtblauwe bekershirt zijn er zestien van. (En als iemand die kwijt wil, ben ik er voor je, maar dit even terzijde). Maar mijn naam zal erop staan inderdaad. Toch leuk voor later. Ik ga er vanuit dat mijn naam een prominente plek krijgt, maar als die net wat lager of hoger zit maakt me dat niet zo veel uit. Ik ben niet zo’n mierenneuker. Het slaat wel aan hè. Meer dan vierduizend seizoenkaarthouders al. Ik vind het veel en ben er best verbaasd over. Kan straks weer die hele ‘gloryhunterstheorie’ de prullenbak in als blijkt dat vrijwel iedereen zijn seizoenkaart verlengd heeft. Ik trek trouwens ook geen shirts aan hoor. Dat doe ik alleen op Footballshirt Friday. Ik koop ze wel alle drie overigens. Ik vouw ze netjes op en dan gaan ze de kast in, bij de rest van de collectie.

lichtblauw

Stel je voor dat het dit seizoen helemaal uit de hand loopt en we echt in een flow terecht komen. Dan kunnen we meteen na die laatste wedstrijd de IJsseltribune afbreken. Zoeken we even naar de klok, die eronder verstopt is, en dan meteen omhoog bouwen met die zooi. Gelijk trekken met de Leo Halle tribune en daar veel kaarten voor verkopen. Nee, ik loop hard van stapel. Slaat allemaal nergens op, want een paar maanden geleden was het allemaal nog drama. Maar aan de andere kant: Als Kenny Teijsse al goals begint te maken (en best goede ook), dan kunnen er nog meer wonderen gebeuren. Ik was ‘off the record’ niet altijd positief over de harde werker, maar ik kan nu niet anders dan positief zijn toch? Dat eerste doelpunt in Helmond was fantastisch. Goede voorzet van Maatsen, die steeds beter wordt, op Teijsse die met een perfecte knik het afmaakte. Uit het boekje!

Het worden interessante weken. Had jij gedacht in de winterstop? Nee hè. Niemand denk ik. Volgens mij kunnen we spreken van een Hans de Koning effect…

Roodgele Groet,

Buitenkantje Links

In ‘Roodgele Brieven’ gaan bloggers http://www.niettekraken.nl/ en Buitenkantje Links in op de laatste ontwikkelingen rondom Go Ahead Eagles

Roodgele Brieven (61) : Mooi weer

Hey Niet te Kraken,

Ongeveer twintig minuten ging ik mee in de hosanna afgelopen maandag. Het begin was echt goed moet ik zeggen. Aanvallen via de flanken en spitsen die er stonden om het af te maken. Ik denk dat je, als Go Ahead Eagles zijnde, in eigen huis vrijwel alle wedstrijden met vier aanvallers kan spelen. Tegenstanders poepen dan in hun broek hoor. Het publiek pakt het dan ook eerder op, dat zag je maandag ook wel. Of zou dat door het goede weer komen? Ik zie mezelf een mooi-weer-supporter. Maandag kon je met je jas open naar de wedstrijd. Dan sta je al met 1-0 voor toch? Dan ga ik een stuk liever naar een wedstrijd toe. We hebben wel weer genoeg kou gehad dit seizoen, zoals altijd in de Eerste Divisie. Het is alsof het in de Eerste Divisie structureel tien graden kouder is. Daar zou onderzoek naar gedaan moeten worden.

In het verleden heb ik weleens een stukje geschreven over mooi-weer-voetballers. Je kent ze vast ook wel. Hierbij citeer ik even wat:

Iedereen kent ze wel. Die spelers die aan het begin van het seizoen de pannen van het dak spelen als de velden mooi groen zijn, zonder te veel polletjes. De temperatuur is dan tegen de twintig graden en niemand draagt lange mouwen. Sommigen hebben op een gegeven moment zelfs zweetpareltjes op hun voorhoofd. Dat zie je anders nooit. Shirt, broekje en kousen hoeven na de wedstrijd ook niet in de was, omdat een val op de grond geen vlekken oplevert. Passes komen altijd aan, omdat je de bal zo lekker kan raken op dat vlakke veld. De schoen net iets onder de bal en dan gaat die bal eigenlijk vanzelf in de goede richting. Of het een medespeler of het doel van de tegenstander is, maakt niets uit. Na de wedstrijd blijven ze nog even hangen op het veld, genietend van het zonnetje. Douchen kan altijd nog. Een beetje napraten met wat toeschouwers over de wedstrijd en uiteraard ook over wat komen gaat die avond. Als de eerste medespelers al in de kantine staan stappen zij een keer richting kleedkamer. Dat de kleedkamer nog aangetrokken moet worden met zo’n smerige trekker maakt niet uit. Het is mooi weer en dat stemt vrolijk. Dan zit iedereen altijd lekker in zijn vel. Aan het einde van het seizoen geldt hetzelfde verhaal.

Zou dit elftal waar we nu elke week naar kijken ook dit soort spelers hebben? Van die gasten die, nu de temperatuur boven de 15 graden lijkt te komen, opeens opstaan. Dat ze opeens meer kunnen. Het lijkt me wel toch? Iedereen moet dat toch hebben. De tijd van spelers die graag slidings maken in de drek is toch wel een beetje geweest? Het zijn nu allemaal mooie jongens. Zelfs Sander Duits, die ik onder de slidingliefhebbers reken, doet er buiten het veld alles aan om er zo goed mogelijk uit te zien. En mooie jongens houden van mooi weer.

De rest van de wedstrijd maandag viel me niet mee. Ik had er wat meer van verwacht, na al die positieve verhalen in de media, en de hele Komoptan!-hype, waardoor je onbewust toch met meer vertrouwen naar het stadion gaat. We hadden uiteraard pech dat onze spitsen uitvielen. Helemaal jammer omdat de buitenspelers opeens in vorm waren. Maar aan de andere kant: Stop met zeuren Buitenkantje Links: We wonnen gewoon. Ik las dat het halve elftal momenteel pijntjes of echte blessures heeft, dus vandaag in Helmond wordt het lastig. Die gasten boden vorige week Sparta in eigen huis flink tegenstand.
Hopelijk wordt het mooi weer, maar de voorspellingen beloven weinig goeds.

Roodgele Groet,

Buitenkantje Links

In ‘Roodgele Brieven’ gaan bloggers http://www.niettekraken.nl/ en Buitenkantje Links in op de laatste ontwikkelingen rondom Go Ahead Eagles

Roodgele Brieven (59) : Komoptan! enzo

Hey Niet te Kraken,

Komoptan! Is wel een dingetje dat blijft hangen. Dat doen ze wel goed op Larenstein. De filmpjes zijn goed, je leest er veel over en nog belangrijker: de seizoenkaartmeter loopt aardig op. Het wordt nog druk op dat nieuwe uitshirt. Ik heb uitgerekend dat als ik me aanstaande dinsdag opgeef als seizoenkaarthouder, ik precies midden op het hart terecht kom. Dus ik wacht nog heel even met bestellen. Ik hoef niet met mijn naam op de rechtermouw ofzo. Dat vind ik echt een plek van niks.

De kreet Komoptan! Is ook goed gevonden. In de tijd dat ik nog regelmatig uitwedstrijden bezocht stond ik vaak bij hetzelfde groepje fanatiekelingen. Jongens die week in week uit aanwezig waren. Of het nou in Veendam, Sittard of Rotterdam was. Het maakte niet uit. Ze waren er. Roodgeel bloed hadden ze en hebben ze nog steeds. Ze moedigden hun ploeg allemaal op een eigen manier aan. De een positief, die ander negatief, maar allemaal met het hart op de tong. De tribune is dan ook een heerlijke uitlaatklep.

Een van die jongens blijft me altijd bij. De standaardtekst die hij had ben ik nooit vergeten. Voor mij is hij de trendsetter van alles wat er zich nu afspeelt. Dit was namelijk al iets van jaren geleden, niet iets van vorige week. ‘Komoptan Eagles!’ zei hij altijd. Als het iets minder ging op het veld voegde hij er altijd nog een woord achteraan toe. Laten we het voor het gemak afkorten naar GVD en dan weet iedereen wel wat hij bedoelde. Zo gebeurde het regelmatig dat hij dat weer eens zei als we achter stonden in Venlo, Almere of Emmen. Hij zat dan even helemaal in zijn eigen wereld. Maar hij meende het wel. Hij wilde dat de spelers ervoor vochten. Dan was het voor hem ook goed. Verliezen mocht, als alles maar gegeven werd. Voor mij is deze supporter, waar ik altijd mee op de tribune stond, hét gezicht van deze actie. Als ik Komoptan! hoor denk ik aan hem. Laatst sprak ik hem nog. Hij had vertrouwen in een goed slot van het seizoen.

Die wedstrijd van gisteren tegen Eindhoven: ik had er eigenlijk geen enkel gevoel bij. Het was dan wel een soort van kraker (op de ranglijst), maar op de een of andere manier boeide me het niet. Dat had ik vorige week ook al met die wedstrijd tegen Almere. Op social media is er gekgenoeg een hele hype ontstaan na het aantrekken van Hans de Koning. Mensen nemen het woord ‘promotie’ al in de mond. Dat verbaast me echt na de ervaringen van het diepe dal waar we een paar maanden geleden nog maar inzaten. Maar aan de andere kant snap ik het ook wel. Het is het opportunisme van de voetbalsupporter. Ik heb aan het begin van het seizoen ook in een opwelling geroepen dat we kampioen gingen worden, na een fiks aantal overwinningen. Toen was er vooral kritiek van de supporters op het spel. Nu ben ik tegendraads en weiger ik mee te gaan in de hosannastemming.

Ik irriteer me aan het competitieschema. Heb je ook door dat we vijf vrijdagen achter elkaar geen competitiewedstrijd in de Adelaarshorst spelen? Dat kan toch niet? Wij plant zoiets in godsnaam? Gewoon om en om is toch het beste. Toen we drie vrijdagen elkaar thuis speelden vond ik dat ook te veel van het goede, maar nu val je echt in een soort zwart gat. Helemaal als de wedstrijd niet op televisie uitgezonden wordt. Kan je het nog voorstellen? De eind jaren tachtig en begin negentig in de eerste divisie, toen ik supporter werd. Go Ahead Eagles kwam toen nooit op televisie. Al sowieso niet live, maar ook geen eens een samenvatting. Vroeger was alles beter zegt men altijd, maar dat is in dit geval zeker niet zo.

Verder heb ik even niks te klagen. De wedstrijd van maandagavond is wel een goede graadmeter van hoe we er nou echt voorstaan. Misschien dat ik daarna wel wat meer meega in de hosanna.

Roodgele Groet,

Buitenkantje Links

In ‘Roodgele Brieven’ gaan bloggers http://www.niettekraken.nl/ en Buitenkantje Links in op de laatste ontwikkelingen rondom Go Ahead Eagles