Roodgele Brieven (3) : Wat is nou de mooiste?

Hey Niet te Kraken,

Het is op moment van schrijven zondagavond, een uur of zes. Het songfestival waar je het de vorige brief over had heb ik overgeslagen als je het niet erg vindt. De kraker NAC-NEC staat op punt van beginnen. Ik had deze datum eigenlijk in de agenda van de telefoon staan als wedstrijddag voor onszelf, net als nog twee andere data. Maar dit is toch wel wat relaxter play-offs kijken. Het maakt me verder niet uit wie er wint. Ik vind het alleen wel mooi dat Emmen eruit ligt. Daar heb ik helemaal niks mee. Tof van die Kuipers dat hij zijn shirt aan jullie afgestaan heeft. Zo hoort het ook. Dit soort collectors items horen uiteindelijk in jullie museum te hangen. Wist je trouwens dat hij ook wandeltochten door Deventer organiseert? Hij is te vinden op Instagram onder de naam ‘@destadswandeling.0570’. Het bewijs dat hij niet stil zit. De wandeltocht komt langs diverse eettentjes, waar je hippe snacks kan eten.  

Net als jij kijk en lees ik alles over de club de laatste week. Ik keek zelfs een interview met van Wonderen en Bosvelt op RTV794, een zender waar ik nog niet eerder van gehoord had. Ik keek ook beelden en foto’s van eerdere promoties. In mijn supporterscarrière ben ik nu vier keer gepromoveerd. In een groepsapp hadden we een discussie wat nou de mooiste is. We kwamen er niet echt uit. Mijn eerste was tegen FC Den Haag in 1992. Eigenlijk was ik nog te jong om het feest en dergelijke echt mee te krijgen, maar die thuiswedstrijd was natuurlijk legendarisch. Los van die rellen waren we toen gewoon echt goed. Ik weet nog dat ik toen een acryl sjaal mee had, met B-side erop, terwijl ik helemaal niet in de B-side stond. De terugwedstrijd keek ik met al die duizenden in het stadion op het grote scherm. Ik zat op de IJsseltribune, zodat ik over die menigte op het veld kon kijken. Al die spelers waren toen helden voor mij als jongetje van dertien jaar.

De tweede promotie was in 2013 tegen FC Volendam. Dat was misschien wel de meest intense van de vier. Een paar weken daarvoor zaten we nog met een groepje supporters met de toenmalige trainer Erik Ten Hag in een meeting over Jarchinio Antonia, die wat doms had geroepen op social media. Ten Hag had door dat Antonia weleens belangrijk kon worden in de play-offs en wilde dat brandje even blussen. De man kwam goed voorbereid naar het gesprek met een map vol notities. Heel interessant om anderhalf met hem te zitten. Zijn plannen kwamen allemaal uit. Eigenlijk vierden we de promotie toen al thuis tegen FC Volendam. Zat ik met tranen in de ogen op de tribune hoor. Na zeventien jaar eindelijk weer eredivisie. Die pitch invasion kwam alles eruit, een hoogtepunt. De uitwedstrijd was ook mooi, maar had ook nog wel wat smetjes. De wedstrijd zelf was niet best en duurde veel te lang en de terugweg was de drank in bus op. Die drankvoorraad scheen verhuisd te zijn naar de spelersbus. Dan duurt een reis vanuit Volendam lang hoor. We kwamen dan ook flink ingekakt aan bij het stadion, waar iedereen inmiddels flink dronken was. Die avond werd het overigens nog wel laat. De huldiging een dag later op de Brink leverde toch wel wat historische plaatjes op. Schitterend. 

Die promotie tegen De Graafschap was het wederom de thuiswedstrijd die het hoogtepunt was. De uitwedstrijd viel ook weer tegen. We gingen dan wel koprollend de eredivisie in, maar dat gedoe met die supporters van hun was toch wel een domper. Geen feest met de spelers en veel te lang vastgezeten in het uitvak. Die huldigingen verregenden allebei. Nee, die promotie is niet mijn favoriet. De laatste van een paar weken geleden is eigenlijk diegene die waarschijnlijk het langst bij zal blijven. Zo spannend gaan we ze niet meer meemaken. Vooraf had ik niet het idee dat we het gingen redden ofzo, des te heftiger was de ontlading. Ik ben dit weekend nog een keer naar het Van der Valk hotel gegaan, want ik had de film van de reis ernaartoe niet helemaal helder meer. Tot aan de promotie was ik er nog nooit geweest en ben er laatst dan ook in een roes heen gefietst, achteraf best knap. De rust was er wedergekeerd en ik zie mezelf er niet snel meer terugkeren.

Nou vooruit, alleen als er wat te vieren valt natuurlijk… 

Roodgele Groet, 

Robert 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s