Boekrecensie: Stijn Umans in Brazilië

In Nederland zullen weinig mensen hem kennen, maar in België is hij wereldberoemd. De dertig jarige Stijn Umans werd bekend door zijn rol in de documentaire reeks ‘Iedereen Duivel’, dat over het Belgische nationale elftal en aanhang ging in de aanloop van WK in Brazilië. Umans werd gevolgd als zeer fanatieke supporter. Hij lijdt echter aan een ernstige vorm van botkanker. Hiervoor kan hij zich alleen nog verplaatsen in een rolstoel. Ondanks dat had Umans maar één doel. Hij wilde heel graag met ‘zijn’ Belgische elftal naar de wereldkampioenschappen. Journalist Bart Cop ging mee en schreef alles avonturen uit.

De ondertitel van het boek is ‘De droomfinale van zijn leven’.  Umans weet dat hij niet meer lang te leven heeft. Hij zette echter alles op alles om naar Brazilië te gaan. Met een stel vrienden puzzelde hij een heel reisschema in elkaar. Zijn vader, zijn allerbelangrijkste steun, kon ook mee, nadat er een speciale benefietwedstrijd georganiseerd was met daarbij veel oud-internationals van België. Met die wedstrijd werd voldoende geld opgehaald om de tickets voor zijn vader te betalen.

‘Nooit opgeven, altijd voor je droom blijven gaan’ is het motto van Umans en dat is goed te merken in het boek. Hij haalt het maximale eruit in Brazilië. Alle wedstrijden van het Belgische elftal bezoekt hij en daarnaast gaat hij helemaal in het feestgedruis rondom die wedstrijden. In Brazilië wordt duidelijk dat hij een beroemdheid is geworden. Tijdens het WK is hij op honderden foto’s terecht gekomen. Eén van de hoogtepunten wordt mogelijk gemaakt door de Nederlandse journalist Joep Schreuder. Umans mag mee naar een persconferentie van België, waar hij bondscoach Marc WIlmots nog even wat tactische tips geeft.

Het is natuurlijk niet alleen maar hosanna. De kanker beperkt Umans ook nog weleens, maar het algehele gevoel na het lezen van dit boek is positief. Na het WK is het snel minder gegaan met de fanatieke voetbalfan. Het heeft hem veel krachten gekost. Hij is momenteel niet meer in staat om wedstrijden te bezoeken. Zijn bed is zijn vaste stek geworden. Eerder dit jaar werd hij nog wel uitgeroepen tot Supporter van het jaar in België.

Dit boek is het bewijs dat als je echt wat wil, er veel mogelijk is.

Advertenties

Boekrecensie: 90 jaar Bosuil

Zaterdag gaan tientallen Nederlandse voetballiefhebbers een kijkje nemen in Antwerpen. Ze willen graag de sfeer van het echte voetbal weer een keer opsnuiven. In een stadion zoals het in Nederland in de jaren tachtig en negentig was. Geen blokkenstadions, maar gewoon ouderwets, ook al heeft Antwerp FC de boel tussendoor weleens verbouwd. Maar er blijven nog twee prachtige tribunes over die nog de oldschoolsfeer uitstralen. De hoofdtribune staat overigens wel in de steigers, maar dat is bijzaak.

Het gaat natuurlijk over stadion De Bosuil. Een stadion met veel historie. Indirect heeft de club Antwerp FC dus ook een flinke historie. Antwerp-supporters Michel Schepers, Raf Willems en Dirk Willocx sloegen de handen ineen en maakten een prachtig boek genaamd ’90 jaar Bosuil’. Het boek is voor supporters en sympathisanten van Royal Antwerp FC staat er op een van de eerste bladzijden te lezen. En iedere liefhebber van het voetbalcultuurtje is meteen ook een beetje supporter van Antwerp FC.

Er is flink in de archieven van de club gedoken. Zo is er te lezen dat Antwerp FC in het alle eerste begin gewoon op het Kiel speelde, de wijk waar nu Beerschot speelt. Na de switch naar Deurne als speelplaats kwam ook ‘De Bosuil’. In het boek staan mooie documenten en foto’s van het stadion. Gelukkig zijn ook de jaren tachtig tot en met nu niet vergeten, want daar zullen de meeste voetballiefhebbers van nu herinneringen aan hebben. De helden van weleer worden ruim aan het woord gelaten, maar ook supporters en uitbaters van Bosuil cafetaria vertellen over hun liefde voor de club.

De Nederlandse cultvoetbalfotograaf Marco Magielse heeft meegewerkt aan dit boek. Er staan een groot aantal foto’s van hem in ’90 jaar Bosuil. In April was de releasepartij al van dit boek, maar er zijn nog wel exemplaren verkrijgbaar. Misschien een idee voor al die Bosuilgangers die morgen naar Antwerpen rijden. Absolute aanrader!

Voor meer informatie kijk hier

Een uitwedstrijd zoals het hoort

De oefencampagne zit er bijna op en zo tegen het einde worden er soms krakers gespeeld. Sommige clubs plannen een tripje naar het buitenland en gunnen zo ook hun supporters een pleziertje. Royal Antwerp speelde uit tegen het Engelse Luton Town. Een affice om je vingers bij af te likken. Er reisden 802 supporters mee naar Luton. Een fotoverslag van Antwerpse kant:

image

Met de auto, met het vliegtuig en met de bus gingen ze

image

image

image

Vroeg aan het bier

image

En sterke drank

image

Drukker en drukker

image

Oldschoolshirts erbij

Tochtje door Luton

image

image

image

image

In Luton was het niet heel druk

image

image

image

image

Ondanks de 4-0 nederlaag toch nog handjeklap

image

En nieuwe vriendenbanden ontstaan

( http://levydays.blogspot.nl bedankt voor de vele foto’s. De rest geleend van fanatieke twitteraars en instagrammers)

Consumptiebonnen om de schade te herstellen

Royal Antwerp is druk bezig met de voorbereiding op seizoen 2014-2015. De term ‘This is our year’ is nog niet gehoord. Misschien is dat ook maar beter. Hoog van de toren blazen is niet altijd even verstandig. Antwerp heeft geleerd van haar fouten. Woensdag speelden de Antwerpenaren tegen AA Gent een oefenwedstrijd. Als aanvangstijdstip stond 20 uur op de affiches. Toen de meeste supporters rond die tijd in het stadion ‘De Bosuil’ arriveerden was de wedstrijd echter al aan de gang. De spelers hadden namelijk al om 19.30 uur afgetrapt. Supporters van AA Gent hadden geen problemen met de vroege start van de wedstrijd, want zij waren uit veiligheidsoverwegingen niet welkom, net als de supporters van Helmond Sport een paar dagen eerder.

Het bestuur van Antwerp biedt vandaag haar excuses aan en komt met een mooi alternatief;

R Antwerp FC betreurt de miscommunicatie in het aanvangsuur van de galawedstrijd tegen KAA van dinsdag 22 juli. De club wil zich hiervoor bij de fans oprecht excuseren. Bij wijze van compensatie wil R.A.F.C. de trouwe supporter (op voorlegging van zijn/haar toegangsticket van de wedstrijd tegen KAA Gent) twee dranksbons aanbieden tijdens de Fandag van aanstaande zondag of op de avond van de competitieopener tegen Seraing United. De club wenst ondertussen alle ‘Engeland-vaarders’ alvast een geslaagde trip richting Luton Town toe.

Kijk, zo kan het dus ook. Consumptiebonnen voor de supporters. De oude dames en mannetjes achter de smalle drinkkeetjes achter ‘Tribune 2’ zullen het druk krijgen Het is een prachtige ouderwetse manier van ‘de schade herstellen’. En zoiets lijkt alleen in België nog te kunnen. Waar werken ze verder nog met consumptiebonnen? In Nederland zouden deze al lang veelvuldig gekopieerd zijn. Let ook nog even op de laatste regel in het bericht. De club wenst de supporters een geslaagde trip toe naar Luton Town. Luton Town tegen Royal Antwerp FC. Een mooier affiche zal je deze voorbereiding op seizoen 2014-2015 niet tegenkomen.

Boekrecensie: Waarom België (geen) wereldkampioen wordt

Boeken van Herman Brusselmans zijn altijd spraakmakend. Vaak gaat het helemaal nergens over, maar leest het wel lekker weg. Brusselmans was vroeger een talent op voetbalgebied, maar hij brak nooit door. Nu is er eindelijk een boek waarin hij over voetbal zelf schrijft. Samen met Gunther Schepens, die in het verleden uitkwam voor AA Gent en Standard Luik, gaat hij in op het Belgische elftal en het aankomende WK in Brazilië.

Aan de hand van zestien stellingen wordt de sterkte en de zwakte van de Belgische ploeg gemeten. Zo vinden de schrijvers dat België de beste doelman en beste centrale verdediger van de wereld heeft, maar ze zijn ook wel zo realistisch om te zien dat de hype die gecreëerd is rondom het Belgische elftal overdreven is. ‘Zo goed zijn we ook weer niet’ is hun conclusie. Schepens zorgt voor het serieuze onderdeel in het boek. Brusselmans wijkt daar nog weleens van af en zo kan je opeens dingen lezen over groen voorvocht, achterwaarts in de poes naaien, natte preut, muilen en wrijvingen over zijn pietje

Deze gevarieerde teksten zorgen voor een mooi beeld van de Belgische ploeg, waar we misschien nooit zo goed op gelet hebben, omdat we ons vaker fixeren op ons eigen Oranje. Lekker leesvoer dus met het oog op het toernooi dat al sneller begint dan je denkt.

Op het Kiel ist carnaval

Het is geen voetbalfeest in Antwerpen de afgelopen jaren. Berchem Sport vecht tegen degradatie in de Belgische Derde Klasse. Royal Antwerp maakt een dramatisch seizoen door in de Tweede Klasse. ‘This is our year’ dacht iedereen daar voor dit seizoen, maar inmiddels overtreffen de nieuwsberichten over schulden die van de sportieve prestaties. Huidige trainer Jimmy Floyd Hasselbaink kraakte de club volledig af in de krant. ‘Antwerp is soms zo’n zootje,’ zei de trainer die met zijn elftal ergens in de middenmoot aanklooit.

Gelukkig is er nog Beerschot. Vorig seizoen nog failliet gegaan, maar nu gefuseerd met buurtgenoot Wilrijk bezig aan een glansrijk seizoen. Dat doen ze dan wel in ‘Eerste Provinciaal’, het vijfde niveau in België, maar het maakt de supporters niet uit. Gemiddeld trekt Beerschot dit seizoen achtduizend toeschouwers en dat op amateurniveau. Zaterdag werd in een uitverkocht Olympisch Stadion het kampioenschap gevierd. Elfduizend supporters kwamen naar ‘Het Kiel’ voor een waar volksfeest. De geduchte tegenstander KFC Katelijne Waver werd met 5-0 naar huis gestuurd en duizenden supporters bestormden uit blijdschap het veld. Het feest barstte los in het stadion en de cafés eromheen. De club is momenteel het licht in de duisternis van het Antwerpse voetbal.

Beerschot

Het Kiel bij Beerschot is dus momenteel ‘The Place To Be’ in Antwerpen. Tavernes als ‘Café Stadion’ en ‘Change’ lopen elke wedstrijd weer vol met supporters. Supporters die vol voor hun club gaan, want voor het niveau van het voetbal op het veld hoeven ze het niet te doen. Een club als Beerschot heeft al van alles meegemaakt. In de jaren vijftig hoorden ze bij de betere ploegen in België, maar in de jaren negentig zakte de club ver af en moest zelfs fuseren met Germinal Ekeren, waarna de club een tijdje Germinal Beerschot heette en vooral bekend stond om haar goede jeugdopleiding. In 2013 ging het dus weer mis en eindigde Beerschot onderaan de ranglijst en met te veel schulden.

Langzaam kruipen ze nu terug omhoog. Supporters worden steeds meer bij de club betrokken, waardoor er steeds meer binding is. Het tegenovergestelde dus van hoe de grote clubs werken. En supporters moeten het idee hebben dat ze ergens bij horen. Dat merk je uiteindelijk ook in de support. Op de echte klassieke derby’s moeten we nog even wachten. Daarvoor spelen Berchem Sport en Royal Antwerp nog iets te hoog, maar Beerschot laat in ieder geval zien dat ze een flinke achterban achter zich hebben staan. Voor nu is Beerschot de ‘Ploeg van ’t stad’

Diep in België: RSC Wasmes

Ergens in het Franstalige gedeelte in België, waar het leven niet altijd even sprankelend is, liggen mooie voetbalcomplexen. Zo ook die van RCS Wasmes, dat uitkomt op 2e Provinciaal amateurniveau. Met stamnummer 137 hebben ze daar wel historie. De Roodgelen doen lekker mee in de middenmoot. Hun complex is echter wel van niveau. Waarom? Kijk dan naar de volgende foto’s

image

image

image

Komt u binnen…

image

Een schoonheid

image

image

Terraces

image

Let op hoe het veld loopt…

image

Waar heeft een terreinknecht een eigen auto?