Boekrecensie: Posts

Een voetbalveld zonder doelen is niks. Je kan wel jassen op de grond leggen, maar uiteindelijk krijg je dan discussies af de bal er wel of niet in zat. Het heeft zijn charme, maar uiteindelijk heb je een doel nodig. Twee palen en een lat. In het boek Posts, uit 1999 krijg je er een boekje vol van. Fotograaf Neville Gabie trok daarvoor heel de wereld over om foto’s te maken van doelen.

Gabie maakte foto’s van doelen in alle soorten en maten. Veel van de foto’s zijn gemaakt in Groot Brittannië, maar ook in Afrika. Doelen geschilderd op muren, in elkaar gezet met takken of gewoon nette doelen op een veld dat dan weer volledig onder water gelopen is. Gewoon een lekker doorbladerboekje om er eens bij te pakken op een loze Champions League avond.

Ben je geïnteresseerd in dit boekje, surf dan naar Ebay of Amazone en speur je rot. Meestal kan je het al voor een hele pond kopen. Leuk voor als je een verzamelaar bent of een cadeau zoekt. Voor een voorproefje kijk je gewoon hier.

Advertenties

Met de fiets

Tegen PEC Zwolle had ik een Engelsman op visite. Hij was ’s nachts om drie uur vertrokken vanuit het zeer trendy Luton om op zondagochtend op tijd te zijn om in te drinken voor de wedstrijd. Met een ‘big smile’ kwam hij in Deventer inrijden, zoveel zin had hij in dit uitje. In plaats van ‘Hartlepool-uit’ koos hij voor de IJsselderby. Hij maakte de juiste keuze, ook al won Luton Town ook makkelijk. Maar bij aankomst in Deventer schrok hij toch een beetje. Het plan was namelijk om met de fiets naar de kroeg te gaan. Dat vond de Engelsman maar raar. Hij stemde uiteindelijk wel in, maar de twijfel was van zijn gezicht af te lezen.

Fiets met een Engelsman door de stad en je vermaakt je. Hij weet niet aan welke kant er gefietst moet worden en slipt bij de kleinste dreiging tot gevaar. Na tien minuten was hij blij dat hij af kon stappen. Ook dat ging niet soepel. Engelsen zitten weinig op de fiets en naar het voetbal gaan ze al helemaal niet op de fiets. Dat fenomeen kennen ze overzees niet. Daar komen ze met de auto, of de trein en lopen het laatste stuk. Zo’n voettocht kan een hele tijd duren weet ik toevallig uit ervaring. Het maakt Engelsen niet uit. In Nederland fietsen we liever. Ik weet niet anders. Vanuit de stad naar het stadion lukt nog wel lopend, maar worden de afstanden groter, dan prefereer ik ook de fiets. Denk daarbij ook aan de ‘netto-drinktijd’. Uiteindelijk heb je er profijt van en kan je langer in de kroeg zitten.

De fiets is ‘booming’ in Deventer. Neem op een wedstrijddag een kijkje in de Vetkampstraat en je weet wat ik bedoel. Het lijkt erop dat alle achtduizend supporters met de fiets komen. Dat is niet zo, want de bezoekers van vanavond zijn met de tractor gekomen. Tien jaar geleden kon je je fiets overal kwijt tot het begin van de wedstrijd. Nu moet je de grootste moeite doen voor een plekje. Ik zet mijn fiets overigens ‘beveiligd’ neer binnen het stadion. In mijn supporterscarrière ben ik twee fietsen kwijt geraakt in de Vetkampstraat. Die zijn waarschijnlijk op slot en al in een donker gangetje verdwenen en niet veel later zonder slot doorverkocht. Ook dat is de Vetkampstraat.

In de stad zie je tegenwoordig roodgele fietsen. Er was een tijd dat er maar één roodgele fiets was. Een mooi verhaal is dat die fiets opeens gestolen was. Via Facebook ging er een opsporingsbericht uit en een dag later werd de dief op vriendelijke doch strenge wijze aangesproken en verzocht de fiets in te leveren. Leve de sociale controle. Nu kan je via Verhipmijnfiets.nl zelf ook makkelijk een echte Go Ahead Eagles fiets kopen. Een hele hippe moderne casual fiets. Een echte aanrader! Het is overigens niet te hopen dat iedereen zo’n fiets gaat kopen, anders wordt het een megapuzzel om na de wedstrijd je fiets in de Vetkampstraat terug te vinden.

Het is de tijd om de problemen met parkeerplaatsen definitief op te lossen. Iedereen moet gewoon op de fiets komen. Dat is de toekomst. En nog gezond ook. Win-win. De Engelsman liet een dag later weten dat hij ondanks de fietstocht een fantastische dag had gehad.

(Deze column staat in Matchday, het officiële programmaboekje van Go Ahead Eagles)

Luton Town is terug op nummer 1

Het Engelse Luton Town is een club met een verhaal. Voor een beknopte samenvatting van dat verhaal verwijzen we jullie naar de Engelse wikipediapagina van de club. Vorig seizoen werd de club kampioen in de Conference, het vijfde niveau in Engeland.

Na een stroeve start dit seizoen heeft de club de weg omhoog gevonden. Afgelopen zaterdag werd de derby tegen Northampton Town gespeeld. Deze club nam gewoon duizend man mee, alsof het niks is. We hebben het over het vierde niveau in Engeland. Het stadion zat sowieso tjokvol met dik tienduizend toeschouwers.

Een kwartier voor tijd werd er in het stadion duidelijk dat de eerste plek opnde ranglijst die zaterdag binnengehaald kon worden. De ‘Hatters’ zoals de supporters van Luton genoemd worden gingen er eens goed achterstaan. In de laatste minuut gebeurde het waar iedereen op gewacht had. De 1-0 viel. Alle Luton-supporters werden helemaal gek. Na jaren vol gezeik en gedoe stonden ze nu opeens weer eerste in de ‘Second Division’, een divisie die er toe doet. Blijdschap 2.0. Je had er bij moeten zijn. In de pubs was het tot laat gezellig. Iedereen was in opperbeste stemming. Het is dan misschien voetbal in de marge. De puurheid spatte er vanaf. Het was een prachtige dag.

image

Dit is ook Luton

image

Dit ook

image

Lekker drinken

image

Maar Luton is vooral ook heel mooi

image

En knus

image

Vette hap

image

Kreupel of niet. Niet naar de wedstrijd gaan is geen optie.

image

Gluren

image

Het is even proppen

image

image

Duizend man in het uitvak

image

‘Fuck the FA and the Football League. We are the famous Luton Town’, de muzikale kraker van de dag.

image

image

Ouderwets hekken hangen

image

image

Op de naar de pub

image

Tot in de late uurtjes.

Een uitwedstrijd zoals het hoort

De oefencampagne zit er bijna op en zo tegen het einde worden er soms krakers gespeeld. Sommige clubs plannen een tripje naar het buitenland en gunnen zo ook hun supporters een pleziertje. Royal Antwerp speelde uit tegen het Engelse Luton Town. Een affice om je vingers bij af te likken. Er reisden 802 supporters mee naar Luton. Een fotoverslag van Antwerpse kant:

image

Met de auto, met het vliegtuig en met de bus gingen ze

image

image

image

Vroeg aan het bier

image

En sterke drank

image

Drukker en drukker

image

Oldschoolshirts erbij

Tochtje door Luton

image

image

image

image

In Luton was het niet heel druk

image

image

image

image

Ondanks de 4-0 nederlaag toch nog handjeklap

image

En nieuwe vriendenbanden ontstaan

( http://levydays.blogspot.nl bedankt voor de vele foto’s. De rest geleend van fanatieke twitteraars en instagrammers)

Engelse meezinger: The Business-Southgate

Oi! heet de muziekstroming en dit kenmerkt zich vooral door ruige kale gasten en lekkere meezingnummertjes. Niet te lang, niet te moeilijk. Zoals deze:

En dit is voor de karaoke-versie

Southgate Songtext

Gareth Southgate stood on the spot
Couldn’t believe the chance he got
He’d be a hero with one toe punt
But sent it at the keeper oh what a cunt
SOUTHGATE’S GOING HOME, HE’S GOING HOME
SOUTHGATE’S GOING HOME, HE’S GOING HOME
SOUTHGATE’S GOING HOME – OH NO HE’S MISSED THE BUS
Should he hit to the left
Should he hit to the right
Don’t really matter coz he was shite
That’s the way our luck goes
Couldn’t see the ball coz of the size of his nose
If I score this it’ll be a killer
Coz they won’t let me at Aston Villa
Didn’t take a run up for the kick
Even me mum thinks I’m a prick
DANCE NOW WHATEVER YOU WILL BE
BUT HE MISSED THE FUCKING PENALTY
SO WE SMASHED UP THE TOWN
WHEREVER WE MAY BE
COZ HE MISSED THE FUCKING PENAL

Boekrecensie: Dugouts

Je moet er maar op komen: Een fotoboekje maken over dugouts. David Bauckham kwam op dit geweldige idee en verzamelde de meeste gekke dugouts van Engeland. Niet die nieuwe dugouts van tegenwoordig, uitgerust met allerlei snufjes, maar de echte dugouts. Hardcore zoals je ze alleen kan zien in de lagere divisies in Engeland, in alle soorten en maten. Altijd al nieuwsgierig geweest naar de dugouts op het eerste veld Hopesgate United FC, Tipton St. John FC of Stanley United FC, dan moet je dit leuke boekje hebben. Alle foto’s hebben een korte beschrijving, zodat het niet alleen bij kijken blijft. Dit boekje is een absolute liefhebber van voetbalcult.

Voor een kleine preview van dit boekje uit 2006 kijk je Hier en voor weinig is het boekje op Ebay te vinden. Een heel leuk cadeau!

Boekrecensie: What a Shot!

De echte boekenverzamelaar struint veel sites af naar nieuwe verschijningen. Op de diverse verkoopsites staan altijd boeken, die de bekendere boekensites niet halen. Of omdat ze in eigen beheer worden uitgebracht, of omdat ze uit het buitenland komen. Zo is er in Engeland een grote scene op het gebied van voetbalboeken. Loop bijvoorbeeld een winkel als Waterstones binnen en je krijgt een ruim aanbod aan voetbalboeken. Maar er is dus nog meer. ‘What a Shot!, Your Snaps of the lost World of Football’ is zo’n voorbeeld. Een prachtexemplaar voor de collectie.

De verder onbekende Garry Silke en Derek Hammond hebben dit boekje gemaakt. Een boekje op A5 formaat dat lekker in de hand ligt en dus lekker weg leest. Al hoewel, lezen is niet echt nodig. Het is vooral een kijkboekje, begeleid met wat tekstjes. Silke en Hammond hebben een verzameling foto’s gebruikt die allemaal met ouderwetse fototoestellen gemaakt zijn. Geen digitale mogelijkheden, maar gewoon oldschool foto’s uit de jaren tachtig en negentig. Soms te donker, soms met een groot hoofd in beeld, maar wat we vooral terugvinden is die ouderwetse beleving. Foto’s uit die tijd dat er bijvoorbeeld nog hekken in Engelse stadions waren. Vooral heel erg rauw.

De liefhebber heeft geluk, want juist dit boekje is ook via Bol.com te bestellen. Een klein voorproefje vind je hier.