Kolkend Woudestein

Excelsior won zondagmiddag in Rotterdam de nu al degradatiekraker van Go Ahead Eagles. Dit kwam grotendeels door de steun van het ongekend fanatieke publiek in stadion Woudestein. Al ruim voor aanvang van de wedstrijd zat het kleine stadionnetje bomvol. Geen stoel was onbezet voor de terugkeer van de Rotterdammers in de Eredivisie. De supporters zongen liederen, alsof hun leven er vanaf hing. Vergelijkingen met supporterstaferelen in Argentinië waren van toepassing.

Normaal wil het weleens zo zijn dat de mensen van FOX Sports hun microfoons wat harder moeten zetten om zo het publiek duidelijk hoorbaar te krijgen, maar dat was vanmiddag niet nodig. De trommelaar van de harde kern van Excelsior deed keihard zijn best, maar kwam niet boven de kabaal van zijn eigen supporters uit. De supporters van Go Ahead Eagles leken duidelijk geïntimideerd door de stemming in het stadion. Zij besloten wijselijk hun mond te houden. Dit had geen zin. Hier zouden zij nooit bovenuit komen. De spelers uit Deventer wisten ook geen antwoord op de sfeer in het stadion. Ze werden bij elk balcontact uitgejouwd, inclusief speeksel uit de monden.

Negentig minuten lang plus nog wat blessuretijd erbij was het een heksenketel. Spelers konden elkaar niet horen als zij gecoacht werden. De trainers stonden met megafoons langs de zijkant hun troepen te instrueren, maar ook zij waren niet hoorbaar. Het fanatieke publiek van Excelsior was de baas in eigen huis. Hun ploeg werd vooruit geschreeuwd en kwam daardoor met 2-0 voor, waarna ze laks werden. Een uittrap van de keeper van Go Ahead Eagles werd daarna gevangen door het helse kabaal vanaf de Spionkop aan de Honingerdijk en ging zo in één keer het doel in. Even werd de steun van het eigen publiek de spelers van Excelsior te veel en zelfs de 2-2 viel.

Toen de vierde scheidsrechter het bord met daarop drie minuten blessuretijd ontplofte Woudestein weer. De vierde scheidsrechter spoedde zich naar binnen, omdat hij dacht zich ongeliefd te hebben gemaakt. Excelsior kreeg nog een vrije trap en het kabaal wat daarna ontstond was enorm. Ze zeggen weleens dat het in De Kuip kan spoken, maar dit sloeg alles. De scheidsrechter was zo onder de indruk dat hij hierna een penalty gaf, na een klein voorval in de zestienmeter. Een vulkaan van geluid was te horen, iets wat nog meer overtreft werd toen Sander Fischer de beslissende penalty erin schoot. Rotterdam schudde op haar grondvesten.

Hierna kon de scheidsrechter niets anders meer doen dan affluiten. Zijn laatste fluitsignaal was nauwelijks hoorbaar, maar non verbaal kwam het wel over. De supporters waren helemaal door het dolle. Ze omhelsden elkaar, huilden en zongen zo hard als ze konden het clublied van Excelsior. De spelers van Go Ahead Eagles zwaaiden kort naar het uitvak en vluchtten toen de catacomben in, op zoek naar een rustig plekje. Maar zelfs in de kleedkamer was het gezang van de Excelsior-supporters nog te horen. Een ding is zeker. De supporters van Excelsior hebben de club vanmiddag op de kaart gezet. De kans is groot dat door deze intimiderende sfeer veel clubs nog punten gaan verspelen op Woudestein.

Op het Kiel ist carnaval

Het is geen voetbalfeest in Antwerpen de afgelopen jaren. Berchem Sport vecht tegen degradatie in de Belgische Derde Klasse. Royal Antwerp maakt een dramatisch seizoen door in de Tweede Klasse. ‘This is our year’ dacht iedereen daar voor dit seizoen, maar inmiddels overtreffen de nieuwsberichten over schulden die van de sportieve prestaties. Huidige trainer Jimmy Floyd Hasselbaink kraakte de club volledig af in de krant. ‘Antwerp is soms zo’n zootje,’ zei de trainer die met zijn elftal ergens in de middenmoot aanklooit.

Gelukkig is er nog Beerschot. Vorig seizoen nog failliet gegaan, maar nu gefuseerd met buurtgenoot Wilrijk bezig aan een glansrijk seizoen. Dat doen ze dan wel in ‘Eerste Provinciaal’, het vijfde niveau in België, maar het maakt de supporters niet uit. Gemiddeld trekt Beerschot dit seizoen achtduizend toeschouwers en dat op amateurniveau. Zaterdag werd in een uitverkocht Olympisch Stadion het kampioenschap gevierd. Elfduizend supporters kwamen naar ‘Het Kiel’ voor een waar volksfeest. De geduchte tegenstander KFC Katelijne Waver werd met 5-0 naar huis gestuurd en duizenden supporters bestormden uit blijdschap het veld. Het feest barstte los in het stadion en de cafés eromheen. De club is momenteel het licht in de duisternis van het Antwerpse voetbal.

Beerschot

Het Kiel bij Beerschot is dus momenteel ‘The Place To Be’ in Antwerpen. Tavernes als ‘Café Stadion’ en ‘Change’ lopen elke wedstrijd weer vol met supporters. Supporters die vol voor hun club gaan, want voor het niveau van het voetbal op het veld hoeven ze het niet te doen. Een club als Beerschot heeft al van alles meegemaakt. In de jaren vijftig hoorden ze bij de betere ploegen in België, maar in de jaren negentig zakte de club ver af en moest zelfs fuseren met Germinal Ekeren, waarna de club een tijdje Germinal Beerschot heette en vooral bekend stond om haar goede jeugdopleiding. In 2013 ging het dus weer mis en eindigde Beerschot onderaan de ranglijst en met te veel schulden.

Langzaam kruipen ze nu terug omhoog. Supporters worden steeds meer bij de club betrokken, waardoor er steeds meer binding is. Het tegenovergestelde dus van hoe de grote clubs werken. En supporters moeten het idee hebben dat ze ergens bij horen. Dat merk je uiteindelijk ook in de support. Op de echte klassieke derby’s moeten we nog even wachten. Daarvoor spelen Berchem Sport en Royal Antwerp nog iets te hoog, maar Beerschot laat in ieder geval zien dat ze een flinke achterban achter zich hebben staan. Voor nu is Beerschot de ‘Ploeg van ’t stad’

De derby van Sevilla (2)

Afgelopen donderdag stond de return op het programma van de derby van Sevilla in Europa League. Betis had de heenwedstrijd met 0-2 gewonnen en kon het dus thuis afmaken. Dat zou het seizoen nog wat opfrissen want Betis staat op een degradatieplaats.
Het werd een bloedstollende pot voetbal. 120 minuten en 10 strafschoppen waren er voor nodig om een winnaar te krijgen. Sevilla maakte de 0-2 achterstand goed en wist ook meer penals te scoren, dus gingen zij alsnog door.

Hieronder weer wat van Instagram verzamelde foto’s van een prachtderby!

image

Voor de tijd nog even relaxen met uitzicht

image

image

Betis! Wie maakt ons wat?

image

De harde kern van Sevilla gaat ook lopen

image

image

Lopend door de straten van Sevilla

image

image

image

Spelers van Betis worden als helden ontvangen

image

Groen witte muur

image

Ook spanning in de straten van Sevilla tijdens de wedstrijd

image

image

Maar Sevilla trok de overwinning over de streep

image

Spelersbus Sevilla feestend door de straten

image

Ondanks alles houden de supporters nog steeds van Betis

FC Groningen is niet meer rauw

Zondag was ik voor het eerst in de Euroborg, het ‘nieuwe’ stadion van FC Groningen. Het stadion staat er al sinds 2005, maar door omstandigheden (lees: lijden in Eerste Divisie) was ik er nog nooit geweest. Ik vond FC Groningen in mijn jongere jaren altijd wel een mooie club. Er was altijd wel nieuws en op z’n tijd presteerden ze ook wel aardig. Elke liefhebber kent de namen van Milko Djurovksi, Jos Roossien, Martin Drent en meer van dat soort helden. Wat het helemaal af maakte was natuurlijk het stadion. ‘Het Oosterpark’ was een van de mooiere stadions van Nederland. Dan keren we weer terug naar het bekende gelul over stadions in woonwijken en dat dat mooier is, maar dat is ook echt zo. Het Oosterpark was mooi, terwijl het al lang verpauperd was. Betonrot, onoverdekte staanplaatsen, de lucht van vet eten, huizen aan de ene kant van de straat en een tribune aan de andere kant en fanatiek publiek. Dat was het Oosterpark.

De Euroborg is een blok beton. Mijn beoordeling is er een vanuit het uitvak, dus het is ietwat gekleurd. Misschien is de voorkant van het stadion heel mooi, maar dat heb ik dan gemist. Ik moest via een route door allerlei dorpen naar het uitvak rijden. Daar doemde een stadion op, al kon ik dat alleen zien door de lichtmasten. Verder had er ook een willekeurig bedrijf kunnen staan. De Euroborg was niet echt gevuld. FC Groningen staat voor groen en dat was goed te zien aan de vele lege stoeltjes. De supporters die er zaten waren vooral stil. Ik weet ook dat de gezang niet altijd overkomt als je aan de andere kant van het stadion hoog in een hoek in een uitvak gezet bent, maar ik heb er speciaal op gelet: het was stil. Terwijl ik me van vroeger nog het bekende ‘Groninge! Groninge! herinner, met die bekende GR erin. In een hoekje achter het doel staat nu altijd wel een groep Fanatics, maar die staan daar ook zo geïsoleerd naar mijn idee, net als de fanatiekelingen van RKC ook ergens in een hoekje weggedrukt zijn.

Ik vrees dat FC Groningen onderdeel is geworden van het fenomeen ‘Modern Football’ en dat komt grotendeels door het stadion. Het is allemaal heel erg supportersvriendelijk. Daar kiezen clubs uiteraard expres voor en daar valt ook weinig van te zeggen. Maar het gaat ten koste van de echte voetbalsfeer van ‘vroeger’. Het fanatieke gaat eraf, het scherpe randje zeg maar. Er ontstaat geleidelijk een nieuw publiek, dat naar het stadion komt, rustig een wedstrijd kijkt en iets voor tijd naar huis gaat, voor de drukte… Ach, het is eigenlijk al een achterhaald stuk tekst wat hierboven staat, maar het blijft eeuwig zonde dat we hiermee FC Groningen ook kunnen afschrijven. Ik hoef er nooit meer heen en wens de liefhebbers van het Oosterpark veel sterkte.

image

En hierachter stond die ooit. Het Oosterpark stadion

Boekrecensie: Dugouts

Je moet er maar op komen: Een fotoboekje maken over dugouts. David Bauckham kwam op dit geweldige idee en verzamelde de meeste gekke dugouts van Engeland. Niet die nieuwe dugouts van tegenwoordig, uitgerust met allerlei snufjes, maar de echte dugouts. Hardcore zoals je ze alleen kan zien in de lagere divisies in Engeland, in alle soorten en maten. Altijd al nieuwsgierig geweest naar de dugouts op het eerste veld Hopesgate United FC, Tipton St. John FC of Stanley United FC, dan moet je dit leuke boekje hebben. Alle foto’s hebben een korte beschrijving, zodat het niet alleen bij kijken blijft. Dit boekje is een absolute liefhebber van voetbalcult.

Voor een kleine preview van dit boekje uit 2006 kijk je Hier en voor weinig is het boekje op Ebay te vinden. Een heel leuk cadeau!

On Tour: Atletico Madrid-Barcelona

Een onderbelichte club uit Spanje blijft Atletico Madrid. Het gaat over het algemeen over de stadgenoot of over Barca. De rest lijkt niet mee te tellen. Atletico is echter ook zeker een bezoek waard. Wij kregen de volgende plaatjes gemaild met een korte boodschap:

‘Geweldige sfeer, vanaf half 2 al mensen aan het indrinken bij het stadion.. Stond wel politie maar deden niets.. Ook niet toen er fakkels en vuurwerk werd afgestoken.. Iedereen op straat eigen drank drinken..  Supporters barca gewoon tussen de andere supporters in..  Zoals voetbal hoort.. ‘

Estadio Vicente Calderon. Onthou die naam.

image

Van afstand

image

Aardige collectie shirts…

image

De echte straatmerchandise

image

Ronaldo is een Barbie!

image

image

image

Eten. Belangrijk!

image

Sfeervol

image

Drukte in de straten

image

image

Dit oogt nog wat saai

image

Maar dit is top!

image

Een panorama erbij

image

En een mooie in het donker

Het werd overigens 0-0. Zal je net zien…